Ιστορίες της νύχτας.....(Σύμπραξη Κλαυδίας και Μαρίας Λιώτη)

΄Ένα στιχούργημα μου, που γράφτηκε παλαιότερα σαν συμμετοχή στο παιχνίδι των λέξεων της Φλώρας, ξεσκονίστηκε, συμμαζεύτηκε και με την σύμπραξη του ιδιαίτερα επίκαιρου στιχουργήματος της φίλης Μαρίας Λιώτη " Η ΝΔ βγάζει Πρόεδρο"  συμμετέχει σαν ενιαίο σύνολο, στο δρώμενο της φίλης Αριστέας "Ιστορίες της νύχτας"  ....

Η αδελφή μου λάλησε, τα  ΄παιξε η καημένη

της κόψανε τη σύνταξη και είναι τρελαμένη,

εδώ και μέρες μ΄έπρηξε, να πάω να ψηφίσω

και με την ψήφο μου αυτή ,τον Πρόεδρο να χρίσω,

που θα ηγηθεί εις της ΝΔ το γηραλέο το κόμμα

και θα του δώσει νέα πνοή, προοπτική και χρώμα !!!

Απόψε ξημερώθηκα , τι νύχτα κολασμένη,

σαν βίδα στριφογύριζα, ξάγρυπνη, η καημένη…

με ένα κόμπο στο λαιμό και κράμπες στο στομάχι

με εφιάλτες φοβερούς, έδινα η δόλια μάχη….

Ανάστατη απ΄το δίλημμα πως πρέπει να ψηφίσω

ποιον να διαλέξω  αρχηγό, ποιους να τους αγνοήσω,

δεν εύρισκα  ούτε ένα ΕΥΡΩ…..τέτοια κατάντια πλέον,

μάταιη αναζήτηση στις τσέπες….. πειναλέων,

όμως μου κατσικώθηκε να εκφραστώ με ψήφο

κι άντε να βρώ υποψήφιο, άξιο κι όχι τζίφο…!!!

Εξέτασα, μελέτησα , πολύ προσεκτικά,

όλων των υποψήφιων τα βιογραφικά,

 μου τα ΄ στειλε αναλυτικά, η Μαρία η Λιώτη

κι έχω εικόνα καθαρή, με μία ματιά πρώτη,

ανάθεμα αν κατέληξα σε κάποιον τέλος πάντων,

ξαγρύπνησα η ανόητη ….και άδικα προπάντων…

Γιατί με κόφτει τελικά, αυτή η εκλογή;;;

Βρε δε πάει να σφάζονται για την επιλογή,

ούτε έχω υποψήφιο παιδί ή συγγενή μου,

κι ούτε που είδανε ποτέ την ψήφο τη δική μου,

 έλα όμως που μ΄απασχολεί, στον ύπνο μου ακόμα,

ποιος είναι ο τέλειος αρχηγός για της ΝΔ το κόμμα!!!
 

Ρίχνομαι με εμβρίθεια στης λίστας τη μελέτη

Μαρία μου είσαι θησαυρός και εφυϊα σκέτη !!!

 


 

Πολιτική Ανάλυση της φίλης Μαρίας Λιώτη

 

Η ΝΟΥ-ΔΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟ

-----------------------------------------------------------------------------

Τέσσερις νέοι  της Νου-Δου ζητούν την Προεδρία

και εμφανίζονται παντού σε κάθε ευκαιρία.

Ο Μεϊμαράκης που πολλοί τον έχουν "σιγουράκι"

μιλάει αργά και χαλαρά πίνοντας τσιπουράκι.

 

Του επίτιμου ο μικρός ο γιός κομψά ενδεδυμένος

για αρχηγός λέει αυτός πως είναι γεννημένος

Του κόμματος εάν δοθούν σ' εκείνον τα ηνία

θα διώξει γρήγορα απ΄αυτό την κάθε βασκανία.

 

Ο τρίτος που προέρχεται απ' τη Θεσσαλονίκη

ελπίζει οι νεώτεροι σ΄αυτόν να δώσουν νίκη.

Τέταρτος  είναι ο Αδωνις και  καταϊδρωμένος

που εκτός νυμφώνος κόντεψε να μείνει ο καϋμένος

 

Αν εκλεγεί ,την  έδρα της θα τη μετακομίσει

και στα κανάλια της ΤΙ-ΒΙ θα την εγκαταστήσει.

Ολοι οι υποψήφιοι,  να εκλεγούν   ζορίζονται

θεωρούν το  στόχο ιερό και πονηριές σκαρφίζονται.

 

Ετσι ο Κυριάκος το μπαμπά ευθύς τον προσεκάλεσε

και  μια βοήθεια στοργική  να δώσει παρακάλεσε.

Σαν τ'ακουσε ο Επίτιμος, πολύ συγκινημένος

για να συνδράμει το παιδί προσήλθε εσπευσμένως.

 

 "Νίκη θα δώσω σκέφτηκε στο γιό μου κ' ευτυχία

αν ευχηθώ στους άλλους τρείς ¨"καλή επιτυχία"!!!

 

 

Και με τη σκέψη μοναχά, αυτής της προσδοκίας,

έκλεισα το κεφάλαιο της  προεδρολογίας !!!

Μ΄απέραντη ανακούφιση εγύρισα  πλευρό,

δεν νοιάζομαι για τίποτα ούτε…. για το 1 ΕΥΡΩ

απολαμβάνω ιδανικά ,το ζεστό μου  κρεββάτι,

μόλις ο ύπνος έσπευσε  και μου ΄κλεισε το μάτι,

η παροιμία η λαϊκή είναι τόσο......σαφής.....

λέει από πίττα που δεν τρως, σκασίλα σου αν καείς....  

Κοιμάμαι και αδιαφορώ,  για ψήφους κι  εκλεκτούς,

ούτε πλέον για κώμματα ή για…. πωλητικούς….!!!

 

 

Μολύβι και χαρτί.....

Απλοί τρόποι για να αποφορτίσετε το μυαλό σας με ένα μολύβι και χαρτί

                                                          

 Η ζωγράφος Βικτόρια Ναζάρεβιτς λέει ότι η ζωγραφική είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για να επικοινωνήσει κανείς με τον εαυτό του. Μια μορφή συνάντησης με την ψυχή όπου δίνεται η δυνατότητα να ταξιδέψει  στους πιο λεπτούς κόσμους των επιθυμιών και των φαντασιώσεων. Όταν ζωγραφίζετε, άσχετα με το πόσο καλός είστε στη ζωγραφική, μπορείτε να δημιουργήσετε τη δική σας πραγματικότητα. Έτσι, η ίδια προτείνει τους παρακάτω τρόπους για να αντιμετωπίσετε οποιοδήποτε πρόβλημα:

1. Αν είσαι κουρασμένος,  ζωγράφισε λουλούδια
2. Αν είσαι θυμωμένος, σχεδίασε γραμμές
3. Αν βαριέσαι, γέμισε το χαρτί με χρώματα
4. Αν νιώθεις θλιμμένος, ζωγράφισε ένα ουράνιο τόξο
5. Αν είσαι  νευριασμένος, σκίσε το χαρτί σε μικρά κομματάκια
6. Αν είσαι πιεσμένος,  ζωγράφισε μοτίβα
7. Αν θέλεις να θυμηθείς κάτι σημαντικό, ζωγράφισε λαβυρίνθους
8. Αν είσαι απογοητευμένος, αντίγραψε μια άλλη εικόνα
9. Αν νιώθεις απελπισμένος, ζωγράφισε μονοπάτια
10. Αν θες να κατανοήσεις κάτι, ζωγράφισε ένα μάνταλα
11. Αν θέλεις να ανακτήσεις την ενέργειά σου,  ζωγράφισε τοπία
12. Αν Θες να κατανοήσεις τα συναισθήματα σου,  ζωγράφισε ένα αυτοπορτρέτο
13. Αν θέλεις να αποτυπώσεις στη μνήμη σου μια κατάσταση, ζωγράφισε χρωματιστές κουκίδες
14. Αν θέλεις να βάλεις τις σκέψεις σου σε τάξη, ζωγράφισε τετράγωνα
15. Αν  θέλεις να καταλάβεις τι πραγματικά θέλεις, φτιάξε ένα κολάζ
16. Αν θέλεις να εστιάσεις στις σκέψεις σου, ζωγράφισε με τελείες
17. Αν θέλεις  να βρεις την τέλεια λύση σε ένα πρόβλημα, ζωγράφισε κύματα
18. Αν νιώθεις ότι έχεις κολλήσει και πρέπει να προχωρήσεις, σχεδίασε μία σπείρα
19. Αν θέλεις να συγκεντρωθείς στους στόχους σου, ζωγράφισε λευκά τετράγωνα.

Read more: http://enallaktikidrasi.com/2015/10/tropoi-gia-apofortisi-tou-mualou/#ixzz3pnLBHVFN


Αυτά λέει η ζωγράφος, εγώ τώρα που ζωγραφίζω από 12 ετών τρομάρα μου,  μοντέλα ρούχων, σε ποια κατηγορία να κατατάξω της περίπτωση μου, μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος ;;;
Τελευταία πάντως στα μοντελάκια μου έχω μία τάση να προσαρμόζω κύματα, λευκά τετράγωνα, σπείρες ,ακόμη και μάνταλα, λαβυρίνθους, χρωματιστές κουκίδες και μονοπάτια, ενώ πολύ έντονα αισθάνομαι την επιθυμία να φτιάξω ένα κολάζ ,όπου οπωσδήποτε θα υπάρχει και το αυτοπορτραίτο μου, αλοίμονο...πλαισιωμένο με λουλούδια και ένα τεράστιο ουράνιο τόξο !!! Στο τέλος είναι βέβαιο ότι θα σκίσω το χαρτί σε μικρά κομματάκια.....τι απάντηση άραγε δίνει η επιστήμη ;;;
Τελευταία βέβαια πρέπει να ομολογήσω ότι συνήθως στην πίσω πλευρά αυτού του ίδιου χαρτιού, μπορεί να υπάρχει η λίστα με τα ψώνια.....(ψωμί, παξιμάδια, ντομάτες, ξύδι  κλπ...) αθροίσματα λογαριασμών ( ΔΕΗ 182,00 + Κοιν/τα 96,00 + ΟΤΕ 85,00 + ΕΥΔΑΠ 48,00 κλπ) ή και σημειώματα υπεθύμισης του τύπου : Φαρμακείο συνταγή μαμάς, Καθαριστήριο σακάκι Μ., Τσαγκάρης παπούτσια Λ., κλπ...κλπ....
Μέχρι να βρώ τις απαντήσεις στα ερωτήματά μου, θα ήθελα να μάθω φίλες μου τι ζωγραφίζετε εσείς όταν βρεθείτε με ένα μολύβι στο χέρι, χρωματιστό ή όχι και με ένα λευκό χαρτί μπροστά σας....

 

 

.

 

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ.......(έμμετρη ανάλυση της Μαρίας Λιώτη)

 

 

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

-------------------------------------------

 

Πολλά τραγούδια είπαμε, ας πούμε κι' άλλο ένα

Τα μέτρα του μνημόνιου ψηφίζονται  ένα ΄΄ενα

μέτρα σκληρά  που αφορούν πρόσωπα πάντα ίδια

και όταν τα ακούσαμε μας έζωσαν τα φίδια.

 

Αρχίσανε τα όργανα με ' τ'ασφαλιστικά

που να τά σώσουν προσπαθούν με μέτρα δραστικά

Τα θλιβερά ταμεία τους για να νοικοκυρέψουν

προτείνανε χωρίς αιδώ, συντάξεις να κουρέψουν.

 

Σαν τ'ακουσαν οι γέροντες είπαν: Τι ρεζιλίκι!

αυτή δεν θάναι σύνταξη, θα είναι χαρτζηλίκι

Θα φτάνει μόνο για ψωμί, νερό και χαμομήλι

και θα μας στείλει πρόωρα στον Κύριο ένα δείλι.

 

Τα μέτρα που ψηφίσανε τα φορολογικά

δεν είναι ούτε δίκαια ούτε και λογικά.

Εβαλε φόρους σε αυτούς που έχουν και πορεύονται

μα και στους άλλους που νυχτιές καρβέλια ονειρεύονται.

 

Εκτακτες βάζει εισφορές εις τους συνταξιούχους

που οι δανειστές τους θεωρούν λίαν προνομιούχους

αφού εισπράτουν τακτικά τα χίλια εκατό τους

και παξιμάδι κάνουνε να φάνε το σκατό τους.

 

Φόρο προβλέπει κατοχής για τ΄'αστεγο μαγκάκι

πούχει για κατοικία του του πάρκου το παγκάκι.

Οσοι στο ¨"Εψιλον εννιά" τάκίνητα αράδιασαν

σαν έλαβαν τον ΕΝΦΙΑ ,τα πορτοφόλια άδειασαν.

 

Φόροι εδώ, τέλη εκεί, χαράτσια παραπέρα

πότε θα έρθει και για μας μια άνευ φόρων μέρα;

Τις διατάξεις τις σκληρές άν δεν τις αναστείλετε

μπατίρηδες κι αδιάβαστους θα μας εξαποστείλετε.

----------------------------------------------------------------------------------

Μαρία Λιώτη

 

Περί φλυτζανιών......

Η γνωστή και μη εξαιρετέα Πέτρα, μας προέτρεψε να γράψουμε για φλυτζάνια....μου θύμισε τα ξεσεταρισμένα παράταιρα φλυτζάνια που χρησιμοποιούσαμε καθημερινά στο πατρικό μου, το κλασικό άσπρο με το χοντρό χερούλι που έπινε ο πατέρας μου τον μέτριο ελληνικό του, το πορσελάνινο με τα ωραία σχέδια και το ασορτί πιατάκι, της γιαγιάς, μοναδικό απομεινάρι της προίκας της, εκεί έπινε το "βραστικό" της, τσάι ή φασκόμηλο  με μέλι, ή  μάνα μου  πάλι προτιμούσε ένα λευκό με χρυσό χείλος, εγώ αμφιταλαντευόμουνα ανάμεσα στο γιαπωνέζικο με τις γκέισες και το γαλαζωπό με τα ωραία μοτίβα, η αδελφή μου πάλι είχε σαφή προτίμηση στο ροζέ ενώ για τους επισκέπτες μας υπήρχε στον καρυδένιο μπουφέ πλήρες "καλό" σερβίτσιο καφέ και τσαγιού μαζί με τον απαραίτητο δίσκο σερβιρίσματος και το ανάλογο δαντελένιο πετσετάκι....
Εκτός της αναδρομής στο παρελθόν, ήρθε στο νού μου και το κείμενο που είχα γράψει παλαιότερα, προκειμένου να λάβω μέρος στο παιχνίδι με τις λέξεις της Φλώρας, το ανέσυρα , το ξεσκόνισα και σας το παρουσιάζω  ανανεωμένο . Πρωταγωνιστεί ένα κεραμίδι βέβαια, αλλά και τα πορσελάνινα φλυτζάνια έχουνε τη θέση τους...


ΤΟ ΚΕΡΑΜΙΔΙ

 

 

Είμαι ένα κομμάτι σπασμένο, ταλαιπωρημένο κεραμίδι ριγμένο σ΄έναν απαίσιο σκουπιδότοπο ανάμεσα σε σωρούς από άχρηστα

υλικά, μπάζα, ξύλα, σκουριασμένους σωλήνες, χαρτόκουτα, κουρέλια και ότι κατά καιρούς προστίθεται σ΄αυτή τη φρικτή χωματερή.

Εχω το προνόμιο βέβαια να βρίσκομαι στην κορυφή ενός λόφου σχηματισμένου από κομμάτια τσιμέντου και σπασμένα πλακάκια, έτσι μπορώ να εποπτεύω με άνεση όλη την περιοχή, να ενημερώνομαι άμεσα για τις νέες αφίξεις και να παρατηρώ ανενόχλητα αυτούς που τριγυρίζουν καθημερινά εδώ αναζητώντας κάτι χρήσιμο…

Ειδικά τώρα τελευταία, έχουν γίνει πολλοί, αυτοί οι εξερευνητές με τις σακούλες και τα τρίκυκλά τους που περιδιαβαίνουν σκαλίζοντας τους σωρούς ,κρατώντας μεταλλικά ραβδιά και γάντζους …

Ευτυχώς για μένα, το ενδιαφέρον τους είναι στραμμένο στους θερμοσίφωνες, τα σώματα καλοριφέρ, τα καλώδια, τα κουτιά των αναψυκτικών  και κάποτε-κάποτε στα χαρτόκουτα , τα ξύλα και τα γυάλινα μπουκάλια.

Εχω ξεχάσει πιά πόσον καιρό βρίσκομαι εδώ, θυμάμαι όμως πολύ καλά που βρισκόμουνα παλιά και αυτή η ανάμνηση με κάνει να χαμογελώ θλιμμένα….γιατί για πολλά-πολλά χρόνια ήμουνα στη στέγη ενός  νεοκλασσικού διόροφου σπιτιού, στην Αθήνα….οδός Γαληνού και Πινότση γωνία.

Εκεί ψηλά στο κέντρο της πρόσοψης στήριζα και συντρόφευα ένα υπέροχο ακροκέραμο και από εκεί είχα την ευχέρεια να παρατηρώ τα γύρω σπίτια, το δρόμο, τα μπαλκόνια με τα μαρμάρινα φουρούσια και τα περίτεχνα κιγκλιδώματα, τις στολισμένες γύψινες οροφές των ψηλοτάβανων δωματίων , τους ενοίκους, τα χελιδόνια που έχτιζαν τις φωλιές τους … τα σύννεφα που ταξίδευαν στον ουρανό, τα πάντα….

Τι υπέροχα χρόνια !!! Αξέχαστα πραγματικά….έχω χιλιάδες όμορφες αναμνήσεις από βεγγέρες με κόσμο χαρούμενο, καλοντυμένο , να διασκεδάζει στις ολόφωτες σάλες, να χορεύει ….και η μουσική…τι εξαίσιο πράγμα η μουσική που ξεχύνεται από τα ανοικτά παράθυρα…..

Μετά…ακολούθησαν  θλιβερά γεγονότα, οι παππούδες έφυγαν, τα παιδιά μεγάλωσαν και τράβηξαν το δρόμο τους, οι ενήλικες έγιναν υπερήλικες και με τη σειρά τους χάθηκαν κι αυτοί, το σπίτι ερήμωσε και για χρόνια έμεινε άδειο κι άρχισε να ρημάζει….ώσπου ήρθε η φωτιά να αποτελειώσει ότι απέμεινε….και τα αποκαίδια μαζί με ένα σωρό από πέτρες, χώματα και κεραμίδια καταλήξαμε ένα βράδυ εδώ……

Κάποια ακροκέραμα που γλίτωσαν άκουσα ότι τα μάζεψαν κάποιοι άνθρωποι και κάποιος μάλιστα είπε, ότι  τα μαρμάρινα σκαλιστά  φουρούσια, το μαρμάρινο τζάκι και το κιγκλίδωμα του μπαλκονιού με τους αντικριστούς γρύπες , πουλήθηκαν σε παλιατζήδες….

Προ ημερών  ήρθαν κι εδώ, γύρω στα μεσάνυχτα κάποιοι, μάλλον παλιατζήδες θα ήταν και πέταξαν εδώ δίπλα κάμποσες σπασμένες κορνίζες, ένα παλιό σκουριασμένο ρολόι, δυό τρείς σπασμένες καρέκλες, ένα τραπέζι που του λείπουν δύο πόδια, έναν θρυψαλιασμένο καθρέφτη, μια κούτα με παλιά βιβλία και σκόρπιες σελίδες, μερικά τσακισμένα κολωνάτα ποτήρια, ένα σπασμένο κρυστάλλινο ανθοδοχείο και μερικά πορσελάνινα πιατελάκια και μισοσπασμένα φλυτζάνια ……Την προσοχή μου τράβηξε ένα με ζωγραφισμένα ροζ και κίτρινα τριαντάφυλλα…κι ένα άλλο βαθύ μπλέ με χρυσά σχέδια και το ασορτί πιατελάκι του κομματιασμένο τριγύρω…εκεί που κείτονταν κάποια με παραστάσεις ανατολίτικες , γκέισες και τοπία γιαπωνέζικα κι ένα πανέμορφο ολόχρυσο, πλαγιασμένο άτσαλα πάνω στο σωρό, με σπασμένο χερούλι……
 

Όταν ξημέρωσε, είδα καθαρά τα πεταμένα έπιπλα και συγκινήθηκα γιατί έμοιαζαν ακριβώς με αυτά που στόλιζαν τα παλιά νεοκλασικά αρχοντικά …

Οι χρυσωμένες κορνίζες με τα περίτεχνα σκαλίσματα στις γωνιές, σπασμένες και ριγμένες στο σκουπιδότοπο, κάποτε στόλιζαν τους τοίχους στις σάλες και τα δωμάτια, θυμήθηκα μάλιστα δυό πίνακες, που έβλεπα στο απέναντι σπίτι, στον τοίχο αντίκρυ στην μεγάλη δίφυλλη μπαλκονόπορτα, ο ένας παρίστανε ένα πανέμορφο αρσενικό ζαρκάδι με τα χαρακτηριστικά του κέρατα και τα αμυγδαλωτά μάτια με φόντο το καταπράσινο δάσος και ο άλλος ο μεγαλύτερος τη θάλασσα, φουρτουνιασμένη κι αγριοκυματούσα…

Κάτω από το πεταμένο παλιό τραπέζι με τα δύο πόδια, βρήκε καταφύγιο μια γάτα, ετοιμόγεννη, και χθες το βράδυ αντιλήφθηκα πως έγινε το θαύμα…..έχω τη βεβαιότητα ότι γεννήθηκαν τα μικρά, αλλά θα πρέπει να περιμένω για να τα δώ…

Ανυπομονώ για τη στιγμή που θα ανοίξουν τα μάτια τους και θα σπάσουν την ησυχία με τα νιαουρίσματά τους, θα μπορώ να τα παρατηρώ να μεγαλώνουν κάθε μέρα, να θηλάζουν το γάλα της μάνας τους, να παίζουν , να εκπαιδεύονται ……

Γίνονται και θαύματα σε τούτο τον απαίσιο τόπο, συνηθέστερα όμως γίνονται καυγάδες και μάχες όπως τις προάλλες, που κατέφθασε εδώ μία αγέλη από πέντε σκυλιά ,ταλαιπωρημένα και πεινασμένα είναι η αλήθεια ,που έδωσαν σκληρή μάχη μεταξύ τους, για να γλείψουν κάτι κουτιά ζαχαροπλαστείου πασαλειμμένα με λίγη κρέμα και γλάσο και να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ξεραμένη πίτσα….

Τι να πώ…..το μόνο που μπορώ να κάνω όσο βρίσκομαι εδώ, είναι να παρατηρώ και να ελπίζω….τίποτα άλλο…

Και στο μόνο που ελπίζω είναι μια μπόρα, μια μεγάλη μπόρα που θα με παρασύρει από αυτό το φρικτό μέρος και θα με αποθέσει σε μια ακρογιαλιά… πάνω στη βρεγμένη άμμο , να με φιλούν τα κύματα της θάλασσας και να με χαιδεύει ο θαλασσινός αέρας…..αυτό είναι το όνειρό μου και η μοναδική μου  επιθυμία !

Θα πραγματοποιηθεί άραγε ;;;;




 

Μοιράζομαι σκέψεις.....

Το άρθρο αυτό με έβαλε σε σκέψεις,  ενώ παράλληλα με έκανε να καταλάβω, όλα τα ανεξήγητα (για μένα) στην  "προτίμηση" των προσφύγων, να κάνουν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο, δαπανηρό και μακρινό ταξίδι, μέσω της χώρας μας προς  την Ευρώπη, επίσης τους λόγους που δεν τους δέχονται, το Qatar, τα Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία κλπ που είναι πολύ πλούσιες χώρες,  ομόθρησκες και οπωσδήποτε πλησιέστερα στη Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, από τη Βόρεια Ευρώπη ........

 

Προσφυγιά ή "εισβολή";

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου*.

Η παρουσία του Ισλαμ σε μια χώρα επιδρά στις εξελίξεις ευθέως ανάλογα με τους αριθμούς των μουσουλμάνων που βρίσκονται εκεί. Αν οι αφοσιωμένοι οπαδοί του Μωάμεθ δεν ξεπερνούν το 1% του πληθυσμού τότε οι μουσουλμάνοι είναι φιλήσυχοι, αγαπούν την ειρήνη και δείχνουν έτοιμοι να ασχοληθούν αποκλειστικά με την καθημερινότητά τους. Αυτό ισχύει απόλυτα σε χώρες οπως οι Ηνωμένες Πολιτείες η Αυστραλία η ο Καναδάς με ποσοστό μουσουλμάνων απο 0,08 έως 1,8% . Η επιθετική ισλαμοποίηση' εχει σαν αφετηρία την στιγμή που οι αριθμοί των μουσουλμάνων ειναι αρκετοί ώστε να επιτρέπουν διεκδικητικές κινητοποιήσεις με στόχο την κατοχύρωση κατ' αρχήνν δικαιωμάτων που στην συνέχεια εξελίσσονται σε επιλογές επιθετικές η καταπιεστικές για τις άλλες πληθυσμιακές ομάδες μιάς χώρας. ΄Οπως με λεπτομέρεια αναφέρει ο Δρ. Peter Hammond στο εξαιρετικά διαφωτιστικό του βιβλίο Slavery, Terrorism and Islam: The Historical Roots and Contemporary Threat (2010), όταν οι ανεκτικές, πολυπολιτισμικές και πολιτικά ορθές κοινωνίες δέχονται μια σειρά από απαιτήσεις των μουσουλμάνων κατοίκων τους κάποια άλλα ζητήματα αρχίζουν να γίνονται ορατά και βαθμιαία κυρίαρχα.

 

 

 
Επιπτώσεις Μουσουλμανικής Κυριαρχίας
Μόλις ο αριθμός των μουσουλμάνων κατοίκων προσεγγίζει το 2 - 5 % αρχίζει ο προσηλυτισμός άλλων εθνικών μειονοτήτων καθώς και ομάδων του πληθυσμού που αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και εξαιρεμένοι (λχ φυλακισμένοι). Τέτοια φαινόμενα παρατηρούνται ήδη σε χώρες όπως η Δανία (2%), η Γερμανία (3%) η Βρετανία (2,7%), η Ισπανία (4%) και η Ταιλάνδη (4,6%). Μόλις το ποσοστό ξεπεράσει περίπου το 5 % (Γαλλία 8 %, Σουηδία 5 %, Ελβετία 4,3 %, Ολλανδία 5,5 %, Φιλιππίνες 5 %) οι πιέσεις εντείνονται σε βαθμό μεγαλύτερο από το μέγεθος της μειονότητας. Λχ, γίνονται μεγάλες διεκδικήσεις για την εισαγωγή ενός ειδικού 'καθαρού' (halal) με ισλαμικούς όρους φαγητού, πχ στα σούπερ μάρκετ, με αποτέλεσμα την εξασφάλιση απασχόλησης υποχρεωτικά σε μουσουλμάνους για την προπαρασκευή και διαχείρισή του. Σε περιπτώσεις που το αίτημά τους δεν γίνεται δεκτό εμφανίζονται απειλές για κινητοποιήσεις και αντίποινα. Την ίδια στιγμή αιτήματα αυτοδιοίκησης με βάση την Σαρία (ισλαμικό νόμο) στις ιδιαίτερες κοινότητές τους εμφανίζονται με απειλές για βίαια αντίποινα αν η πίεση απορριφθεί.
Όταν το πληθυσμιακό ποσοστό των μουσουλμάνων ξεπερνά το 10 %, βιαιότητες κάνουν την εμφάνισή τους με ανησυχητική συχνότητα με βάση παράπονα και αιτήματα για την κοινωνική τους κατάσταση. Στο Παρίσι βλέπουμε ήδη πυρπόληση αυτοκινήτων ενώ η παραμικρή κίνηση που ενοχλεί τους ισλαμιστές απαντάται με βιαιότητες και συχνά με αίμα (Παρίσι και Κοπεγχάγη με καρτούν για τον Μωάμεθ και Αμστερνταμ για κάποιο φίλμ). Τέτοιες εντάσεις παρατηρούνται σχεδόν καθημερινά σε κοινωνίες με τέτοια ποσοστά (Ινδία 10%, Κένυα 19%, Ρωσία 15 %).
Με ποσοστά πάνω από 20 % σημειώνονται συχνές εγκληματικές ενέργειες που περιλαμβάνουν σκοτωμούς αντιφρονούντων ετερόπιστων (χριστιανών) η ετερόδοξων (σιίτες) καθώς και σχηματισμός παραστρατιωτικών οργανώσεων όπως λχ στην Αιθιοπία (32,8 %), στο Τσαντ (53,1 %) και στο Λίβανο (59,7 %) και στη Βοσνία (40 %). Όταν το ποσοστό των μουσουλμάνων κατοίκων ξεπερνά το 60 % σημειώνονται οργανωμένες διώξεις 'άπιστων', εθνοκαθάρσεις αντιφρονούντων, η χρησιμοποίηση της Σαρία σαν επιθετικού όπλου όπως και η Γίζυα (φόρος στους άπιστους) καθώς και φαινόμενα βίαιης Τζιχάντ (Μαλαισία 60,4 %, Κατάρ 77,5 %, Σουδάν 70 %, Μπανγκλαντές 83 %, Αίγυπτος 90 %, Ινδονησία 86,1 % κλπ).

Πρόσφυγες η Εισβολείς;
Οι χριστιανικές χώρες γεμίζουν από μουσουλμάνους τυχαία η κατόπιν κάποιας συνειδητής κινητοποίησης; Κανένας δεν μπορεί με σιγουριά να διατυπώσει κάποια καίρια άποψη. Παρατηρήσεις όμως είναι δυνατόν να γίνουν. Η κραυγή 'Χετζίρα' (Hijrah) στέλνει κραδασμούς ανατριχίλας στις ψυχές και στο θυμικό των μουσουλμάνων. Σηματοδοτεί το ξεκίνημα του Ισλάμ κι' αναφέρεται στη φυγή σαν πρόσφυγας του Προφήτη Μωάμεθ από την Μέκκα, για να διασωθεί από επικείμενους φονιάδες, την άφιξή του στη Μεντίνα (τότε, Γιαθρίμπ), την μεθόδευση της από μέσα κατάληψής της και την επεκτατική στη συνέχεια κυριαρχία του Ισλάμ παντού. Περιέχεται σε 91 στίχους του Κορανίου σαν καθήκον των μουσουλμάνων να μιμηθούν τoν Προφήτη και να αυξήσουν την Χετζίρα, με στόχο την επεκτατική διάδοση του Ισλάμ σε άλλες χώρες και κοινωνίες. Μια τέτοια 'φυγή' των μουσουλμάνων, με την μορφή προσφυγιάς η μετανάστευσης, οριοθετεί τους τρόπους με τους οποίους η Σαρία (ιερός νόμος) μπορεί τελικά να επιβληθεί σε αλλόπιστες κοινωνίες. Από την βία των Σαλαφιστών μέχρι την αξιοποίηση των δημοκρατικών θεσμών και της ανοχής των άλλων κοινωνιών, που κάνουν χρήση οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι και οι οπαδοί της Χιζμπ - ουτ Ταχρίρ, υπάρχουν σαφείς θρησκευτικές αναφορές στα διάφορα ιερά κείμενα. Σε ποιό βαθμό λοιπόν η ανθρώπινη πλημμύρα που κατακλύζει τα ελληνικά νησιά και την υπόλοιπη Ευρώπη είναι προιόν γνήσιας προσφυγικής διαφυγής η αποτέλεσμα προσχεδιασμένης - με μεθόδους βίαιου εξαναγκασμού συχνά - ισλαμικής διείσδυσης; (Για περισσότερες πληροφορίες στο θέμα, βλ το μικρό βιβλίο των Sam Solomon και E. Al Maqdisi, Modern Day Trojan Horse: Al-Hijra, the Islamic Doctrine of Immigration, Accepting Freedom or Imposing Islam?. Advancing Native Missions, 2009).
Ρίχνοντας μια ματιά στις φωτογραφίες και στα βίντεο από τα συμβαίνοντα στα ελληνικά νησιά και στους σταθμούς της Βουδαπέστης, της Βιέννης και του Μονάχου αλλά και στα σύνορα Ουγγαρίας - Σερβίας και Γερμανίας - Δανίας διαπιστώνουμε (παρά τις προσπάθειες των ΜΜΕ να επικεντρώνουν τις κάμερες στα ελάχισταίγυναικόπαιδα) πως 8 στους 10 εικονιζόμενους είναι νέοι άνδρες ηλικίας γύρω στα είκοσι και πάνω. Ανάμεσα στις τόσες χιλιάδες 'πρόσφυγες', που είναι οι πολλές γυναίκες, τα μικρά παιδιά, οι άρρωστοι και οι ηλικιωμένοι; Αυτοί δεν κινδυνεύουν από τους εμφύλιους και τις αγριότητες των τζιχαντιστών του Χαλιφάτου; Κάτι δεν στέκει καλά σε όλα αυτά. Είναι περίεργο πως δεν γίνεται σχεδόν καθόλου κουβέντα για το ζήτημα αυτό.

Είναι επίσης ακατανόητο πως όσοι διαφεύγουν από τη Συρία κυρίως στρέφονται προς την Δύση, και όχι προς πολύ κοντύτερα ευρισκόμενες χώρες που είναι πλούσιες αλλά και μουσουλμανικές. Σε χώρες όπως το Κουβέιτ, το Κατάρ , τα Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία δεν έχει μέχρι σήμερα μεταφερθεί ούτε ένας (!) μετανάστης. Ενώ σε άλλες γειτονικές χώρες, με σοβαρά όμως οικονομικά προβλήματα οι περισσότερες , και που δεν μπορούν να τους κρατήσουν για πολύ, έχουν γίνει δεκτοί πάρα πολλοί (Τουρκία 1,8 εκ., Λίβανος 1,2 εκ., Ιορδανία 628.000, Αίγυπτος 133.000). Κι αυτοί όμως, λόγω άθλιων οικονομικών συνθηκών, πασχίζουν να φύγουν για Ελλάδα και Ευρώπη. Γιατί οι εύπορες μουσουλμανικές χώρες, όπου θα μπορούσαν να παραμείνουν μόνιμα δίχως προβλήματα, δεν δέχονται κανέναν;

Μήπως λοιπόν στόχος είναι η νέα 'φυγή' (hijrah) προς την Δύση; Πριν από μήνες το Ισλαμικό Χαλιφάτο στη Συρία και στο Ιράκ είχε απειλήσει την Δύση με 500.000 χιλιάδες ισλαμιστές 'πρόσφυγες'. Που σύμφωνα με το παράδειγμα του Προφήτη θα διέβρωναν τις κοινωνίες αυτές από μέσα, διαδίδοντας την φανατισμό τους, με τελικό στόχο την επιβολή της Σαρία. Το σχέδιο του Χαλιφάτου δείχνει να πετυχαίνει, με την Ευρώπη να κατακλύζεται από μουσουλμάνους και τα ελληνικά νησιά, σαν ανυπεράσπιστα προγεφυρώματα, να βουλιάζουν κάτω από το βάρος των αριθμών τους..
Το ζήτημα δεν έχει να κάνει με ρατσισμό. Μια και η εθνικότητα και το χρώμα των εισβολέων δεν παίζει κανένα ρόλο. Εχει όμως μεγάλη σημασία η σύγκρουση αξιών. Οι κοινωνίες μας είναι χτισμένες πάνω στην αποδοχή του διαφορετικού, στην ανεκτικότητα και τον αλληλοσεβασμό. Αυτές είναι αρχές που αντιπαρατίθενται με τον ακραίο ισλαμισμό. Οι αξίες των δύο πολιτισμών δεν είναι συμβατές. Φανατισμός, μίσος, αντιπαλότητα, εξαίρεση του 'άλλου' κυριαρχούν στο δικό τους πολιτισμό. Στην αναπόφευκτη σε βάθος χρόνου ρήξη, ποιος θα κυριαρχήσει;
Οι Ευρωπαικές ηγεσίες εξακολουθούν να κρατούν τα μάτια ερμητικά κλειστά στην πραγματικότητα και στους κινδύνους. Προκειμένου να εξυπηρετήσουν παροδικά συμφέροντα και μυωπικούς πολιτικούς στόχους θυσιάζουν τις μακρόπνοες προοπτικές των κοινωνιών τους. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τη σκέψη τους και την έλλειψη οραματισμών.

*Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος έχει γράψει τα βιβλία: Στην Καρδιά του Ισλάμ: Από τις Στέπες της Κεντρικής Ασίας στο Αφγανιστάν (2001) και πρόσφατα Η Οργή του Ισλάμ και οι Φανατικοί της Τζιχάντ (2015)

 

Μίλα μου γιά......μήλα !!!!

 

 

 

 

 

 

Από την αρχαιότητα ως σήμερα το μήλο ως καρπός συνδέεται με πολλές «ιστορίες», μυθολογικές και μη, ως προέκταση του συμβολισμού του τόσο στην Αρχαία Ελληνική Μυθολογία και θρησκεία όσο και στη  Βυζαντινή Ιστορία.

Η ιστορία του μήλου ξεκινά από την αρχαία Αίγυπτο όπου, όπως υποστηρίζουν οι περισσότεροι ιστορικοί, περίπου τον 13ο αιώνα π.Χ. ο Φαραώ Ραμσής φύτεψε τις πρώτες μηλιές στις όχθες του Νείλου. Αλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι έχουν βρεθεί απολιθώματα μήλων σε διάφορα χωριά της Ελβετίας, τα οποία χρονολογούνται από τη Λίθινη Εποχή. Εμείς βέβαια ξέρουμε ότι τα πρώτα μήλα εμφανίστηκαν με τη δημιουργία του κόσμου στον Κήπο της Εδέμ. Στην αρχαία Ελλάδα, πάντως, οι αναφορές της μυθολογίας μιλούν για τα μήλα στον Κήπο των Εσπερίδων και οι αναφορές σχετικά με την καλλιέργεια των μήλων ξεκινούν τον 7ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, τα μήλα αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι των γαμήλιων τελετών, και μάλιστα όταν κάποιος έριχνε ένα μήλο προς το μέρος μιας γυναίκας, αυτό ισοδυναμούσε με πρόταση γάμου. Εμείς ξέρουμε ότι η προσφορά μήλου, ειδικά εάν πρόκειται γι' αυτό της Εριδος, ισοδυναμεί με τον Τρωικό Πόλεμο.

Φιρίκια, μανιές, λαδόμηλα, φακηλάτα, χαϊβάνια, μαρκέικα, καραουλάνια... Στην Ελλάδα υπήρχαν εκατοντάδες ποικιλίες μήλων -μόνο στο Πήλιο καταγράφηκαν το 1889 τριάντα δύο είδη. Σήμερα στα μανάβικα, στις λαϊκές αγορές και στα σουπερμάρκετ βρίσκεις παραδοσιακά τέσσερις, το πολύ πέντε ποικιλίες. Οι καρποί είναι προκλητικά ομοιόμορφοι, προκλητικά χωρίς άρωμα, σαν να φύτρωσαν στο φωτοτυπικό και όχι στο δένδρο.

Εμείς της παλαιάς κοπής, με το μήλο μάθαμε να διαβάζουμε και να μετράμε , φθάνει να θυμηθούμε το Αναγνωστικό και το ‘’Λόλα, Λόλα να ένα Μήλο!’’, ή το ‘’Δώσμου Αννα ακόμα ένα, να τα κάνω δύο τα Μήλα μου’’.

Μήλος
Στην Αρχαιότητα η λέξη «μήλον» παραπέμπει στο σφαιρικό καρπό δηλαδή οποιοσδήποτε σφαιρικός καρπός χαρακτηρίζεται «μήλον». Άλλωστε αυτός είναι ο λόγος που το νόμισμα της Μήλου διαιρεί τις απόψεις των νομισματολόγων αν στον εμπροσθότυπο έχουμε μήλο, κυδώνι, ρόδι κτλ. Επιπλέον το μήλο στο νόμισμα είναι και το λαλούν σύμβολο του νησιού.

Μήλο ο καρπός της Αφροδίτης
Διότι και το όνομα του νησιού μας οδηγεί στο μύθο σχετικά με τον Μήλον και την Αφροδίτη. Συγκεκριμένα ο καρπός της μηλέας συνδέεται άρρηκτα με τη λατρεία της θεάς Αφροδίτης. Γιατί;
Επειδή ο Μήλος από τη Δήλο μετέβη στην Κύπρο όπου γνώρισε τον Άδωνη, τον τοπικό βασιλιά με τον οποίο δημιούργησε μια ισχυρή φιλία. Ο βασιλιάς του έδωσε για σύζυγο μια συγγενή του, την Πελία, η οποία ήταν πιστή στη λατρεία της Αφροδίτης. Οι δύο νέοι ερωτεύονται παράφορα και ο καρπός της ένωσής τους ήταν ένα όμορφο αγόρι που το έταξαν στη θεά Αφροδίτη και στο ιερό της. Το παιδί πήρε το όνομα του πατέρα.
Όταν ο Άδωνης πέθανε αρκετά νωρίς, ο Μήλος έπαθε κατάθλιψη και κρεμάστηκε από ένα δέντρο το οποίο από τότε πήρε το όνομά του δηλαδή μηλέα ή μηλιά. Η Πελία, βαθιά απελπισμένη, κρεμάστηκε από απόγνωση στο ίδιο δέντρο. Η Αφροδίτη συγκινημένη από τον έρωτα του ζευγαριού, αποφάσισε να διατηρήσει τη μνήμη τους. Έτσι μεταμόρφωσε την Πελία σε περιστέρι, που έγινε το ιερό πτηνό της και τον Μήλο σε καρπό, το γνωστό μήλο, σύμβολο της θεάς. Το παιδί του ζευγαριού ο Μήλος ο Νεότερος, ο οποίος ήταν υπό την προστασία της θεάς, στάλθηκε στον τόπο καταγωγής του, τη Δήλο. Όταν μεγάλωσε, αποίκησε το νησί, που πήρε το όνομά του, τη Μήλο. Επομένως τούτος ο μύθος  εδραιώνει τη σχέση της Μήλου και του ιδρυτή της, καθώς και το συσχετισμό του μήλου ως καρπού της Αφροδίτη. (π.χ. χρυσελεφάντινο άγαλμα της στο ιερό στη Σικυώνα κρατούσε ένα μήλο, Αφροδίτη της Μήλου κ.α.)

Το ερωτικό μήλο: μήλο της Έριδος, ο μύθος της Αταλάντης

Επιπλέον το μήλο έχει έντονο ερωτικό ρόλο (μορφολογικά θυμίζει το γυναικείο στήθος) και η κατανάλωσή του ως μαγική αφροδισιακή τροφή (κυρίως στο γάμο) έχει αλληγορική  σύνδεση με τη σεξουαλική ηδονή. Εδώ μπορεί να θυμηθεί κάποιος το μύθο της κρίσης του Πάρη και του μήλου της Έριδος, όπου ως βασικό κριτήριο για την απόκτησή του είναι η ομορφιά και ο ερωτισμός. Με τη βοήθειά του ο Πάρης θα κατακτήσει την ομορφότερη γυναίκα του κόσμου, την Ελένη.
Η ερωτική δύναμη των μήλων φαίνεται με συμβολικό τρόπο και στο μύθο της Αταλάντης-παρθένας και κυνηγού. Εκείνη αρνούνταν κατηγορηματικά να χάσει την αγνότητά της επειδή κανείς δεν μπορούσε να της παραβγεί στο τρέξιμο (αυτός ήταν ο όρος-προϋπόθεση προς τον πατέρα της για να παντρευτεί). Όμως οδηγήθηκε στο γάμο, γιατί μπήκε στον πειρασμό να μαζέψει τα χρυσά μήλα της Αφροδίτης που της τα πέταξε με δόλο ο μέλλων σύζυγός της, ο Ιππομένης, προκειμένου να την προσπεράσει (Μήλα από την ιερή μηλιά της θεάς - ρόδια; Άλλωστε κάθε σφαιρικός καρπός ονομάζεται μήλον).

Τα μήλα των Εσπερίδων

Επί τη ευκαιρία μας έρχονται στο νου τα μήλα των Εσπερίδων, ο χρυσός καρπός από την Εσπερία δηλαδή από τη Δύση. Ένας άθλος του Ηρακλέους ήταν να φέρει τα μήλα από τον κήπο των Εσπερίδων. Στην προκειμένη περίπτωση τα χρυσά μήλα ήταν τα πορτοκάλια; Ο περίφημος κήπος βρίσκονταν στους Ηράκλειους Στύλους στο σημερινό Γιβραλτάρ. Ωστόσο γνωρίζουμε ότι για τους αρχαίους Έλληνες, τα εσπεριδοειδή (πορτοκάλια, λεμόνια κλπ) ήταν άγνωστοι καρποί οι οποίοι ήρθαν από την Εσπερία παραφθορά της Ισπανίας.

 

Το χρυσόν μήλον της Κασσίας (Κασσιανής)

Αλλά αν υποθέσουμε ότι το μήλον συνδέεται με το γάμο, την ομορφιά και τις ερωτικές επιδόσεις, τότε  θα μπορούσε να έχει δόση αληθείας το γεγονός ότι και ο αυτοκράτορας Θεόφιλος (829-842) χρησιμοποίησε το χρυσόν μήλον για να το προσφέρει στη μέλλουσα σύζυγό του Κασσία. Τρεις βυζαντινοί χρονικογράφοι, ο Συμεών ο μεταφραστής, ο Γεώργιος Αμαρτωλός και ο Λέων ο Γραμματικός, αναφέρουν ότι έλαβε μέρος η συγκεκριμένη όμορφη και πλούσια κόρη στην τελετή επιλογής νύφης για τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, την οποία είχε οργανώσει η μητριά του, Ευφροσύνη. Σε αυτή, που τοποθετείται χρονικά ή στο 821 ή στο 830, ο αυτοκράτορας επέλεγε τη σύζυγό της αρεσκείας του προσφέροντας ένα  χρυσό μήλο. Θαμπωμένος από την ομορφιά της Κασσίας, ο νεαρός αυτοκράτορας την πλησίασε και της είπε: «Ως ώρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα» «Από μια γυναίκα ήρθαν στον κόσμο τα κακά [πράγματα]», αναφερόμενος στην αμαρτία και τις συμφορές που προέκυψαν από την Εύα. Η Κασσία ετοιμόλογη, του απάντησε: «Αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττονα» «Και από μία γυναίκα [ήρθαν στον κόσμο] τα καλά [πράγματα]», αναφερόμενη στην ελπίδα της σωτηρίας από την ενσάρκωση του Χριστού μέσω της Παναγίας, Μια όμως τόσο προκλητική απάντηση έκανε το Θεόφιλο να αλλάξει γνώμη και να διαλέξει τελικά τη Θεοδώρα. Η Κασσιανή αποσύρθηκε σε μοναστήρι. Εκεί ασχολήθηκε  με την υμνογραφία και συνέθεσε πολλά τροπάρια. Όμως στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλοί βαθύτεροι λόγοι που εμπόδισαν αυτό το γάμο. Η Κασσία ήταν εικονολάτρης και ο Θεόφιλος εικονομάχος. Η μέλλουσα πεθερά δεν ήθελε αυτό το γάμο μην τυχόν επηρεάσει τον αυτοκράτορα. Συνεπώς τα αίτια ήταν πολιτικά.

Το μήλο του Νεύτωνα

Επίσης κατά την Αναγέννηση και μετά στους χρόνους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού το μήλον συνδέεται με ένα «επιστημονικό ανέκδοτο». Είναι το γνωστό μήλο του  Νεύτωνα, αφορμή έμπνευσης του νόμου της βαρύτητας………….
Τις χρονιές 1665 και 1666, όταν την Ευρώπη έπληττε η πανούκλα, το πανεπιστήμιο στο Κέμπριτζ, όπου δίδασκε ο Νεύτων, παρέμεινε κλειστό για προληπτικούς λόγους. Έτσι, ο Νεύτων γύρισε στο κτήμα της οικογένειάς του στο Γούλσθορπ, στη βόρεια Αγγλία. Όπως αναφέρει ο Stukeley, ένα ανοιξιάτικο απόγευμα του 1666 συνέβη η πιο διάσημη πτώση φρούτου στην ανθρώπινη ιστορία.
Ο Νεύτων του είπε ότι καθόταν με στοχαστική διάθεση στον κήπο του, όταν το μήλο έπεσε και τότε ξαφνικά διερωτήθηκε: «Γιατί το μήλο δεν πάει προς τα πλάγια ή προς τα πάνω και συνεχώς πέφτει κάθετα προς το κέντρο της Γης;»
(http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/8461591.stm)

Τα μήλα των παραμυθιών

Το μήλο της Χιονάτης

Και τέλος ας μην ξεχάσουμε το μήλο του παιδικού παραμυθιού από την ιστορία της Χιονάτης: το ερωτικό ζήτημα, η ομορφότερη γυναίκα, η Χιονάτη, και το δηλητηριώδες μήλο που θα την καταδικάσει σε αιώνιο ύπνο. Όμως το ερωτικό φιλί και ο άδολος έρωτας θα φέρει την Ανάσταση.

Η Μηλιά του Ροΐδη

Στα παραμύθια μπορούμε να κατατάξουμε και το παραμύθι του Ροΐδη. Η Μηλιά η οποία ήταν μια καλόκαρδη κόρη που την ερωτεύεται ο βασιλιάς και την παντρεύεται …….και ο θετός πατέρας της αν και αγράμματος γίνεται υπουργός Παιδείας…

Η Μηλιά του Κόντογλου  

Και φυσικά υπάρχει και η Μηλιά με τα χρυσά μήλα του Φ. Κόντογλου η οποία φέρνει την Ειρήνη στον κόσμο και εξαφανίζει τους Σκληρόκαρδους και Στενόμυαλους άρχοντες.

Το μήλο της Εύας

Και τέλος είναι εντυπωμένο στη μνήμη μας το μήλον της Εύας από την Παλαιά Διαθήκη το οποίο οδηγεί στο προπατορικό αμάρτημα. Ο Αδάμ και η Εύα ζουν την απόλυτη ηθική ελευθερία  με τον όρο να υπακούν στην εντολή του Θεού και να μην δοκιμάσουν τον καρπό ( μήλον) από το « δένδρο της γνώσης». Ο « όφις ο αρχαίος» τους οδηγεί στην αμαρτία δεν υπακούν και εκδιώχνονται (Γένεση: Κεφ:1-4, Προς Ρωμαίους 5:12-14).

Το δαγκωμένο μήλο της Apple

Ένα από τα πιο πετυχημένα λογότυπα εταιρείας είναι αυτό της γνωστής Apple, που έχει ως σήμα κατατεθέν ένα δαγκωμένο μήλο. Με βάση τις προηγούμενες ιστορίες για τη δυναμική αυτού του φρούτου είναι αυτονόητο η επιτυχία της εταιρείας να συνδέεται και με το λογότυπό της.
Γιατί όμως η Apple να έχει ως λογότυπο το δαγκωμένο μήλο; Το πρώτο ‘’μήλο-λογότυπο’’ της Apple σχεδιάστηκε το 1976. Ο Rob Janoff  ο σχεδιαστής του δαγκωμένου μήλου σύμφωνα με τις οδηγίες του Steve Jobs,  που ήθελε κάτι πιο μοντέρνο για την εταιρεία του, δημιούργησε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα, εικονογραφημένα λογότυπα στην ιστορία.
Η δαγκωνιά (bite) έγινε για να κατανοεί ο κόσμος ότι το λογότυπο αναφερόταν σε μήλο και όχι σε ντομάτα ή κεράσι. Δημιουργείται όμως ένα λογοπαίγνιο με τις λέξεις bite/byte, που αποτελεί μία σαφή αναφορά σε μία τεχνολογική εταιρεία.
Για την ιστορία τα λογότυπα εταιριών ήταν απλουστευμένα μέχρι τη δεκαετία του 70. Σήμερα μεγάλες εταιρίες ξοδεύουν εκατομμύρια δολάρια για τον επανασχεδιασμό των λογότυπων τους  (http://www.edibleapple.com/2009/04/20/the-evolution-and-history-of-the-apple-logo/).

Πηγή:http://www.foodbites.eu/j15/food-lovers/ellinon-gefseis/1227-mila-mythos-istoria-epistimi

ΤΟ ΜΗΛΟ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Δεν είναι πολύ γνωστό, αλλά στο βιβλίο της Γένεσης δεν αναφέρεται ποιος είναι ο απαγορευμένος καρπός. Η λαϊκή χριστιανική παράδοση θεωρεί ότι ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν το μήλο από το απαγορευμένο δέντρο στον Κήπο της Εδέμ. Αυτό μπορεί να ήταν το αποτέλεσμα της πρόσθεσης στοιχείων της ελληνικής μυθολογίας σε βιβλικές σκηνές από τους ζωγράφους της Αναγέννησης. Ο ανώνυμος καρπός της Εδέμ έγινε έτσι "μήλο" κάτω από την επιρροή του μύθου των χρυσών μήλων του Κήπου των Εσπερίδων. Ως αποτέλεσμα, το μήλο έγινε σύμβολο της γνώσης, της αθανασίας, του πειρασμού, της πτώσης του ανθρώπου και της αμαρτίας.

Η αρχαία ελληνική λέξη «μῆλον» στην εποχή του Ομήρου δεν σήμαινε το μήλο ως φρούτο αλλά πρόβατο ή αίγα (λεξικό Liddell-Scott: μῆλον). Το γεγονός αυτό πιθανόν να δημιουργεί και κάποια συμβολική ή ευρύτερη σχέση μεταξύ του μύθου των χρυσών μήλων των Εσπερίδων και του μύθου του χρυσόμαλλου δέρατος.

Στη Λατινική, οι λέξεις «μήλο» (mālum) και «κακό»( malum) είναι σχεδόν πανομοιότυπες. Αυτό μπορεί επίσης να επηρέασε και την ερμηνεία του μήλου ως του βιβλικού «απαγορευμένου φρούτου» στην πιο γνωστή και συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη λατινική μετάφραση που ονομάζεται Βουλγάτα. Το εξόγκωμα που εμφανίζεται μερικές φορές στο λάρυγγα των ανδρών αποκαλείται επίσης «μήλο του Αδάμ» λόγω του μύθου που θέλει την διόγκωση αυτή να έχει προκληθεί από τον απαγορευμένο καρπό που κόλλησε στο λαιμό του Αδάμ.

Η έννοια του μήλου ως σύμβολο της αμαρτίας αντανακλάται σε καλλιτεχνικές απεικονίσεις της Πτώσης από την Εδέμ. Όταν εμφανίζεται στο χέρι του Αδάμ, το μήλο συμβολίζει την αμαρτία. Όμως, όταν ο Χριστός απεικονίζεται κρατώντας ένα μήλο, τότε αυτός αντιπροσωπεύει τον δεύτερο Αδάμ, ενώ το μήλο συμβολίζει την έλευση της νέας ζωής. Η διαφορά αυτή αντανακλά την εξέλιξη του συμβόλου στον Χριστιανισμό. Στην Παλαιά Διαθήκη, το μήλο ήταν σύμβολο της πτώσης του ανθρώπου, στην Καινή Διαθήκη, είναι ένα έμβλημα της λύτρωσης από την πτώση. Το μήλο παρουσιάζεται στις εικόνες της Παναγίας και του Θείου Βρέφους ως άλλο ένα σημάδι της εν λόγω εξαγοράς των αμαρτιών.

Σε ορισμένες αναφορές στην Παλαιά Διαθήκη μπορούμε να δούμε την σπουδαιότητα που απέδιδαν στο σύμβολο του μήλου. Για παράδειγμα, στις Παροιμίες 25,11 αναφέρεται «μῆλον χρυσοῦν ἐν ὁρμίσκῳ σαρδίου, οὕτως εἰπεῖν λόγον» (Όπως ωραίο και ταιριαστό είναι ένα χρυσό μήλο σε περιδέραιο από σαρδίους πολύτιμους λίθους, έτσι και ένας συνετός και καλός λόγος, που λέγεται στην πρέπουσα περίσταση). Στο δε Άσμα Ασμάτων βλέπουμε μια άλλη ενδιαφέρουσα παρομοίωση όπου στους στίχους 2,2 και 2,3 παρομοιάζει την «καλή του» ως «κρίνο ανάμεσα στα αγκάθια» και τον «αδελφό της ψυχής του» ως «καρποφόρα μηλιά ανάμεσα στα άκαρπα δένδρα του δάσους». Η χρήση του κρίνου και του μήλου ως συμβόλων της θηλυκής και της αρσενικής αρχής, της Αγάπης και της Σοφίας, διατρέχει στους αιώνες και το συμβολισμό πολλών Ταγμάτων και Οργανώσεων.

 

 

Μάλιστα, το ίδιο το μήλο κρύβει μέσα του δύο από τα πιο γνωστά παγκόσμια σύμβολα, καθώς μια κάθετη τομή του μας αποκαλύπτει τον πυρήνα του σε σχήμα καρδιάς ενώ μια οριζόντια τομή του μας αποκαλύπτει τον ίδιο πυρήνα αλλά αυτή τη φορά σε σχήμα πεντάκτινου άστρου!

Έτσι έχουμε την καρδιά και το άστρο, την Αγάπη και τη Σοφία να αποτελούν ουσιαστικά δύο διαφορετικές θεάσεις του ίδιου πυρήνα! 


Μήπως, τελικά, αυτό που έκρυβε στο εσωτερικό του, αυτός ο συμβολισμός του Τέλειου Ανθρώπου που, αν οι πρωτόπλαστοι τον ανακάλυπταν θα γινόταν "ως Θεοί, γινώσκοντες καλόν και πονηρόν" (Γεν. 3,5), ήταν αυτό που κατέστησε το μήλο "απαγορευμένο καρπό";

Πηγή: http://altheo.blogspot.gr/2012/08/blog-post.html

 

 

Και για να μην ξεχνιόμαστε : ΕΝΑ ΜΗΛΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ !!!

Πασίγνωστη και η παροιμία "ΤΟ ΜΗΛΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΛΙΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ"

 

Το «Μήλο μου κόκκινο» είναι ελληνικό δημοτικό τραγούδι της Μακεδονίας, προερχόμενο από τη Σιάτιστα, που συναντάται στους περισσότερους νομούς της Μακεδονίας και το τραγουδούν σε γάμους. Χορεύεται ως συρτός μακεδονικού στυλ συρτο στα τρια. Ο ρυθμός του είναι 7/8. Μοιάζει με το καλαματιανό, αλλά είναι πολύ πιο εύθυμο, όπως τα περισσότερα τραγούδια της Μακεδονίας. Στις περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας (Κιλκίς - Πέλλα - Φλώρινα) συνοδεύεται από ορχήστρα με χάλκινα όργανα. 

 

Μετεκλογικά.......

΄Ηρθε η ώρα για τον ιδιαίτερο σχολιασμό του μετεκλογικού σκηνικού, από τους ομοιοκατάληκτους στίχους της ταλαντούχας φίλης μας Μαρίας  Λιώτη ......η απόλαυση όλη δική μας !!!

 

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ

--------------------------------------------------------

Προέκυψε Κυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ κι ΑΝ-ΕΛΛ.

δοκιμασμένο δίδυμο ,σαν άρωμα Σανέλ.

Αριστεροί και δεξιοί,τα βρήκαν μεταξύ τους

και μπέρδεψαν τ' αριστερό χέρι με το δεξί τους.

 

Γι αυτό το αποτέλεσμα πολλοί πανηγυρίζουν ,

όμως ξεχνούν πως "το γαμπρό στο τέλος τον ξυρίζουν".

Θα σταματήσουν οι χαρές, θα τους κοπούν τα κέφια

σαν έρθει ειδοποίηση για να πληρώσουν ΕΝΦΙΑ.

 

Του φόρου εισοδήματος όταν θαρθούν οι δόσεις

θα τρέχεις χρήματα να βρείς, εγκαίρως να τις δώσεις.

Με μειωμένα  έσοδα πώς θα τα καταφέρεις

της φαμελιάς το εξοδα εις πέρας συ να φέρεις;

 

O Eλληνας στις εκλογές τα δύσκολα αψήφισε

με πλήρη τη συνείδηση τον Τσίπρα ξαναψήφισε.

Την εντολή του έδωσε πάλι να προσπαθήσει

στο GREXIT των εταίρων μας με ΟΧΙ ν΄απαντήσει.

 

Την ήττα ,τ΄' άλλα κόμματα πώς την αντιμετώπισαν;

άλλα για λίγο μίλησαν,και άλλα εσιώπησαν.

Στο καπηλειό ο Μεϊμάρ μονολογεί με πίκρα

"γιατί ο κόσμος ψήφισε τον ψευταράκο Τσίπρα;"

 

Εμένα τον ψηλότερο μ΄άφησε στην απ΄έξω

φέρτε το μπουζουκάκι μου τον πόνο μου να παίξω.

Το θρόνο έχασε η Ζωή απ΄το μεγάλο εγώ της

και τώρα έξω απ' τη Βουλή "ρουφάει το αυγό της".

 

Ο Λαφαζάνης τη δραχμή σε δρόμο έβαλε αργό

κι ο δόλιος δεν κατάφερε να πάει στο Χολαργό.

Του ΠΟΤΑΜΙΟΥ λιγόστεψε το γάργαρο νεράκι

κι 'εφερε απογοήτευση στο Σταύρο Θεοδωράκη.

 

ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ξεθώριασαν τον ήλιο τους σαφώς

μα τη Βουλή τη γέμισε η Φώφη μας με φώς.

Χρόνια, Λεβέντης και λαός είχαν κουβεντολόι

τώρα εμπήκε  στη Βουλή με το συγγενολόι.

 

Το Κου Κου Ε τραβά μπροστά με βήμα σταθερό,

με σύνθημα: " η χώρα μας να φύγει απ'το ευρώ"

Ευχές σε ΣΥΡΙΖΑ κι' ΑΝ-ΕΛΛ να ζήσουν  να ριζώσουν

και το λαό ,πιο χαλαρά τα μέτρα να τον ζώσουν.

-----------------------------------------------------------------------------------

Μαρία Λιώτη.

 

Σ΄ευχαριστούμε Μαρία για τα χαμόγελα που μας χαρίζεις !!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προεκλογικά....συνέχεια....

Η γνωστή πλέον, ταλαντούχα σατιρική ποιήτρια, Μαρία Λιώτη , συνεχίζει να καταγράφει την επικαιρότητα με τους δικούς της μοναδικούς στίχους....

 

ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΣ

-------------------------------------------------

Αφοβος υποψήφιος,να εκλεγεί ορέγεται

και βουλευτής με το καλό να γίνει ονειρεύεται.

Τούτο το λόγο εκφωνεί τον προεκλογικό

και κάνει το παράλογο να μοιάζει λογικό

 

----Φίλε, αδελφέ και σύντροφε, εσύ  μη χολοσκάς

κι αν σου κοπεί η σύνταξη, κι αν χάσεις το ΕΚΑΣ,

κι αν το ψωμί σου στερηθείς, το σπίτι σου κι αν χάσεις

το ότι είσαι " εκλογεύς", ποτέ σου μην  ξεχάσεις.

 

Οτι εκάστη Κυριακή , σε βάζουν να ψηφίσεις,

αυτό σου το προνόμιο ,πρέπει να εκτιμήσεις.

Είσαι ο "κυρίαρχος λαός¨", και μην το λησμονείς,

πρέπει να θυσιάζεσαι και να λιμοκτονείς.

 

Στο Γιουρογκρούπ ,εγώ για σε, συμφώνησα μνημόνιο

και φρόντισα το χρέος σου να καταστεί αιώνιο.

Σου αύξησα τους φόρους σου, χαράτσια κι εισφορές

και το μισθό σου μείωσα αμέτρητες φορές.

 

Σε ύψος δυσθεώρητο πήγα την ανεργία

κι από τον κόπο σ΄έβγαλα να κάνεις απεργία.

Σ΄' απάλλαξα να κουβαλάς τα ψώνια σε πακέτα

κι έτσι  χιλιάδες μαγαζιά βάλανε τα λουκέτα.

 

Ειδήμονες το ασφαλιστικό θα το τακτοποιήσουν

κι οι γέροντες σε "χλοερό τόπο" θ'αποδημήσουν.

Εάν τα ενενήντα σου εσύ δεν καβατζάρεις

μην περιμένεις σύνταξη νωρίτερα να πάρεις.

 

Το τρίτο το μνημόνιο πιστά θα το τηρήσω

μ' ευλάβεια τη λιτότητα θα τη διατηρήσω.

Φίλε, αδελφέ και σύντροφε , σου είπα την αλήθεια

κι αν έχεις κότσια, να εκλεγώ δός μου εσύ βοήθεια.

 

Κι όταν μετά τις εκλογές εφαρμοστούν τα " μέτρα"

σφίξε το βρακοζόνι σου και τις μπουκιές σου μέτρα.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Μαρία Λιώτη

 

Και ο αξεπέραστος ΑΡΚΑΣ....με το καταπληκτικό σκίτσο του, εκφράζει με το χαρακτηριστικό του τρόπο, το αποτέλεσμα του DΕBATE..... 

 

   

Προεκλογικά.....

Η  ανεξάντλητη έμπνευση της φίλης Μαρίας Λιώτη , μας χαρίζει άλλο ένα εξαιρετικά επίκαιρο στιχούργημα, ας το απολαύσουμε .......
 

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

--------------------------------------------------------------

Πάλι για ψύλλου πήδημα γίνονται εκλογές

κι υποψήφιοι εκφωνούν τους λόγους με κραυγές.

Κάποιοι τα λένε στο λαό, έτσι,αλλιώς, κι αλλιώτικα

κι άλλοι μάγκικα  βαριά, και Πασαλιμανιώτικα.

 

Ο κάθε ένας απ΄ αυτούς έχει τουπέ μεγάλο

και του γνωστού ποιήματος θυμίζει παπαγάλο. *

Μιλούν στο πλήθος δυνατά με ζωηρά συνθήματα

που τάχουν μάθει κάνοντας εντατικά μαθήματα

 

Αναμασάνε διαρκώς τα ίδια και τα ίδια

και μ'ύφος αλαζονικό σηκώνουνε τα φρύδια.

Τάζουν παράδες με ουρά, φλουριά μαλαματένια

και να φυτρώσουν του σπανού υπόσχονται τα γένια.

 

"Στο Χολαργό οι μηχανές ξανά θα λειτουργήσουν

και των φτωχών τα στρώματα με χρήμα θα γεμίσουν".

Το τρίτο το μνημόνιο λένε πως θα τ' αλλάξουν

κι από τα μέτρα τους φτωχούς ρωμιούς θα απαλλάξουν.

 

Μα αν τους ρωτήσεις πώς μπορούν αυτά να τα πετύχουν,

με απορία σε  κοιτούν ,κι ύστερα  ξεροβήχουν.

Αγώνα προεκλογικό, άρχισαν νεα  κόμματα

συνασπισμοί, κινήματα, ενώσεις κι αποκόματα.

 

Κάποιοι , που χρόνια ήτανε σε νάρκη χειμερία

τώρα να μπούν μεσ' τη Βουλή ζητάνε ευκαιρία.

Την εξουσία κυνηγούν, νηστεύσαντες και  μή

της χώρας το κατάντημα γι αυτούς είν' αφορμή.

 

Ο δύστυχος ο εκλογεύς ,ποιό κόμμα να επιλέξει;

απ' την Κική και την Κοκό,ποιά  τάχα να διαλέξει;

Μα όποιο αποτέλεσμα οι  κάλπες κι αν θα φέρουν

με τα μνημόνιο οι ρωμιοί για χρόνια θα υποφέρουν.

--------------------------------------------------------------------------------

Μαρία Λιώτη

* αναφέρομαι στο γνωστό ποίημα του Ζαχαρία

Παπαντωνίου :O παπαγάλος.

 

Και εδώ κλείνει το προεκλογικό αφιέρωμα , με το κορυφαίο σκίτσο του ΑΡΚΑ