Στιχουργήματα επίκαιρα και εμπνευσμένα....!!!

Τη Μαρία Λιώτη δεν έχω την τιμή να τη γνωρίζω προσωπικά, όμως μόλις πριν λίγο καιρό έλαβα ένα μέηλ της, ένα μέηλ απρόσμενο, αλλά απίστευτα ενδιαφέρον, το άνοιξα από περιέργεια που εξελίχθηκε σε αυθόρμητο ενθουσιασμό και θαυμασμό. Αυτό το μέηλ έγινε η αρχή της γνωριμίας μου με  τη γραφή ένός εξαιρετικά ταλαντούχου, ενδιαφέροντος και  συγκροτημένου ατόμου.
Η Μαρία Λιώτη, γράφει υπέροχα σατιρικά ποιήματα και αυτοπροσδιορίζεται ως "ταπεινή στιχοπλόκος" !!! Εγώ θα την χαρακτήριζα ως καταπληκτική στιχοπλόκο κι εσείς θα βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα, διαβάζοντας τέσσερα από τα στιχουργήματά της, που παραθέτω , με θέμα την κατάσταση που βιώνουμε σαν χώρα καθώς και το "βιογραφικό της"που μου έστειλε σήμερα , κατόπιν παράκλησής μου,  για να γνωριστούμε καλύτερα. Με την έγκρισή της, έχω την τιμή και τη χαρά να τα μοιραστώ  μαζί σας :

"Τώρα, θα εκπλαγείς εάν σου παρουσιάσω το “πορτραίτο μου” , μου γράφει :

Είμαι η Μαρία Λιώτη-Τσιλίκα, (τίτλος επαγγελματικός) που αναφέρεται σε 23000 συμβόλαιά μου. Επί τριάντα επτά συναπτά ‘ετη, ασκούσα με συνέπεια το επάγγελμα της  Συμβολαιογράφου

Πειραιώς, στην οδό Κολοκοτρώνη αριθ 99. Ομως σύμφωνα με τον Κώδικα περί Συμβολαιογράφων, κάποια στιγμή, ολοκλήρωσα την καρριέρα μου

και αναγκαστικά εξήλθα του επαγγέλματος το οποίο το υπηρετούσα με πολλή χαρά και αγάπη.

Στα φοιτητικά μου χρόνια έγραφα τέτοια σατιρικά και διασκεδάζαμε με τις φίλες μου. Οταν όμως παντρευτηκα ένα Δικαστή, ο οποίος αποδέχτηκε τον εύθυμο χαρακτήρα μου, δεν με εμπόδισε ποτέ να λέω και να γράφω σαχλαμάρες, όμως

η  τυπική και δύσκολη εργασία που έκανα δεν μου άφηνε πολλά περιθώρια  για στίχους.

Θυμήθηκα τα νιάτα μου και άρχισα να γράφω όταν ήρθε μια υπάλληλος του Ταμείου Νομικών για τον τυπικό έλεγχο του Αρχείου μου.

Τότε οι σαχλαμάρες μου κυκλοφόρησαν σ΄όλο το Ταμείο Νομικών, τα παιδιά  τα αποδέχτηκαν με χαρά και εγώ πήρα θάρρος.

Ομως οι μεγάλοι θαυμαστές μου είναι οι συνταξιούχοι Δικαστές,συνάδελφοι του συζύγου μου  (Αρεοπαγίτες, Πρόεδροι Εφετών, και λοιποί) για τους οποίους έχω γράψει πολλά.

Επίσης, οι συνάδελφοί μου συμβολαιογράφοι, εν ενεργεία ή μή, διασκεδάζουν μ’ αυτά που γράφω.συναντιόμαστε συχνά και τα λέμε ."

Ας απολαύσουμε τα επίκαιρα σατιρικά της ταλαντούχας Μαρίας Λιώτη και ας ελπίσουμε ότι στη συνέχεια, θα της δοθεί η ευκαιρία να γράψει και άλλα, για μία" διαφορετική επικαιρότητα", ελπιδοφόρα και θετική, για την πατρίδα μας και ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

  Ιούν 3 

ΦΙΛΙΚΗ    ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

-------------------------------------------

Θερμότατη η υποδοχή από την Καγκελάριο,

μα στον Αλέξη έψαλε το γνώριμο τροπάριο,

κι ενώ γι αυτόν μελωδικά παιάνιζε η μπάντα,

εκείνη του ψιθύριζε το "pacta sount servanda".*

 

Του θύμισε τι έγινε στο Γκρούπ της Κορυφής

με  τους εταίρους που άπαντες ήτανε κατηφείς,

που εντολές του έδωσαν γι' αναδιαρθρώσεις

ρυθμίσεις οικονομικές, και πλήθος διορθώσεις.

 

Πρωθυπουργέ, της χώρας σου,πολλά είναι τα βάσανα

κι οι δανειστές, ανάλγητοι,που " δεν χαρίζουν κάστανα".

Με κλίση αριστερότερη φορέσατε σκουφάκι,

κι έχετε σούπερ Υπουργό το Γιάνη Βαρουφάκη,

 

όμως η Ελλάδα,δυστυχώς,έχει μεγάλη ανάγκη

από ρευστό, που της στερεί πεισματικά, ο Ντράγκι.

Αδειασαν τα ταμεία σας, και  ο λαός στενάζει,

και στα κανάλια της ΤΙ-ΒΙ ο Αδωνις κραυγάζει.

 

Ο Γιακουμάτος των τιμών κι αδύναμων προστάτης,

προπόνηση κάνει σκληρή, να γίνει επαναστάτης!!.

Η Βούλτεψη που ο Σαμαράς την κήρυξε σ' αφάνεια,

δεν αποκλείεται , ευθύς να βγεί στην επιφάνεια,

 

εμπρός σου να εμφανισθεί,αίφνης δια μαγείας

για  να μοιράσει στο λαό  ρολά χαρτιά υγείας.

Λένε πως τα μνημόνια βαφτίστηκαν "θεσμοί"

που όμως   αναδίδουνε της Τρόικας  οσμή.

 

Το 'ονομά σου  τ'αλλαξαν  κι έγινες  Μανωλιός

που " ίδια ρούχα  έβγαλε και τ'αβαλε αλλιώς".

Με την ελπίδα ζούν αυτοί πως δεν θα καταφέρεις

ανάπτυξη και προκοπή στη χώρα εσύ να φέρεις.

 

Γιαυτό, Αλέξη, φιλική σου δίνω συμβουλή,

αν θέλεις  για πολύ καιρό να μείνεις στη Βουλή,

τις υποσχέσεις που έδωσες σ΄εταίρους, να τηρήσεις,

πιστά, και με συνέπεια, χωρίς καθυστερήσεις.

 

Κι 'οσα στο δείπνο είπαμε εκείνη τη βραδιά,

μόνο εμείς θα ξέρουμε, στους άλλους τσιμουδιά.

Ως "καραβάνα παλαιά", σου ομιλώ εκ πείρας,

Αντε παιδί μου το καλό, κι εγώ " νίπτω τας χείρας"

Μαρία Λιώτη.

-----------------------------------------------------------------------------

* (pacta sount servanda=τα συμπεφωνημένα πρέπει  να

τηρούνται.)

 

 

Σημείωση το έγραψα όταν συναντήθηκε ο Τσίπρας με τη Μέρκελ.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ 

-------------------------------------

Ως πότε παλληκάρια  θα ΄΄εχετε δεσμούς,

με δύστοκους εταίρους,και άτεγκτους θεσμούς;

Στα κείμενά σας απαντούν αυτοί: ¨"ναί μεν αλλά,

μες το ευρώ σας θέλουμε αν δώσετε πολλά.

 

Βάλτε χαράτσια, ΦΠΑ , και εισφορές και φόρους,

"ταπί άμα και ψύχραιμους" κάντε τους ψηφοφόρους.

Τη θέση σας στην Κομισιον άν θέλετε να σώσετε

"γην τε και ύδωρ " άμεσα, σ' εμάς να παραδώσετε".

 

Τη μια σας καλοδέχονται, βοήθειας χείρα τείνουν,

την άλλη εις τα μίντια πατόκορφα σας φτύνουν.

Οι συζητήσεις γίνονται με τρόπο αλαμπουρνέζικο

και η διαπραγμάτευση μοιάζει με ντούζ σκωτσέζικο.

 

Ενώ σας ταλαιπώρησαν μήνες στα "σούρτα-φέρτα"

καινούργια  μέτρα σας ζητούν να πάρετε αβέρτα.

Τα "'αγια της χώρας μας δοθήκαν τοις κυσί"

σε Σόιμπλε, σε Νταισελμπλούμ, και σε Μοσκοβισί.

 

Ενα λαό ιστορικό  μ΄αγώνες και ευπρέπεια,

του τσάκισαν τα όνειρα  και την αξιοπρέπεια.

Τον διαψεύδουν αναιδώς χωρίς να κοκκινίζουν,

δεν θέλουν να ζυμώσουνε, και όλο κοσκινίζουν.

 

Απ' τις σκληρές τις θέσεις τους είναι αμετακίνητοι,

βλέπουν παιδάκια να πεινούν και μένουν ασυγκίνητοι.

Η μάχη είναι δύσκολη, ο χρόνος λιγοστεύει

και η αγέρωχη Λαγκάρντ τις δόσεις της γυρεύει

 

Μήνυμα στείλτε ηχηρό, να πάψουν τα καψώνια

έχουν να κάνουν με ρωμιούς, και όχι με κοθώνια,

Στη Σύνοδο της κορυφής, το πρόβλημα θα λήξει;

Μιά  " συμφωνία έντιμη " μ΄αυτούς   θα καταλήξει;

 

Ομως γιατί  καθυστερούν απόφαση νά πάρουν;

μήπως ευρωσυσκέπτονται  ξανά να μας τουμπάρουν;

Οι  του Προέδρου  ασπασμοί, τα λόγια του τα φρούδα

θυμίζουν συμπεριφορά    Ισκαριώτη     Ιούδα.

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

Μαρία Λιώτη

αναμένουσα τη λύση.

 

Maria Lioti ΑΓΩΝΙΩΔΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗ ------------------------------------------------------

 

ΑΓΩΝΙΩΔΗΣ  ΑΝΑΜΟΝΗ  

-------------------------------------------------------

Μακρόσυρτη, αβάσταχτη ,αυτή η αναμονή,

άραγε κάποιο φώς στο τούνελ θα φανεί;

Οι εταίροι, για τη χώρα μας, το μέλος το ισότιμο,

θα δείξουν κατανόηση, και μιά σταλιά φιλότιμο;

 

Φοβάμαι πως διάθεση δεν έχουν να βοηθήσουν

κι επιχειρούν στου Ελληνα το σβέρκο να καθίσουν.

Με Ευρωμαραθώνιο νυχθημερόν   συσκέπτονται

αλλά τις δυσκολίες μας διόλου δεν τις σκέπτονται.

 

Απόφαση δεν παίρνουνε τη δόση να εγκρίνουν

παρά με λόγια τσουχτερά σκληρά μας κατακρίνουν.

Στο στόχαστρό τους έβαλαν οι άκαρδοι εταίροι

μισθούς συντάξεις, πενιχρές να ΄κοψουν με μαχαίρι.

 

Να πάψουνε οι Ελληνες να ελπίζουν για το αύριο

και νάχουν τέλος δυστυχώς άσχημο και μακάβριο.

Τα δανεικά τους προσπαθούν αυτοί να εξασφαλίσουν

και την Ελλάδα ολοκληρη να την ξεπουπουλίσουν.

 

Ιστό αράχνης γυρω μας το Δου-Νου-Του υφαίνει

μα ο τράχηλος του Ελληνα ζυγό δεν υπομένει.

Ορθώνοντας τ' ανάστημα, μηνύματα θα  στείλει

και οσονούπω  θα τους πεί : "εσείς δεν είστε φίλοι"

 

μέτρα σκληρά για το  λαό κρυφά δρομολογείτε 

μα το κακό και τ'  άδικο  ποτέ δεν ευλογείται.

Ξεσφίξτε λίγο τα λουριά,και δείξτε επιείκεια

και πάψετε να φέρεστε δεσποτικά κι ανοίκεια

 

Εσείς το λησμονήσατε  πως είμαστε εταίροι

κι η αμνησία σας αυτή θυμό  μας έχει φέρει

Μιλάτε και  για έξοδο της χώρας  άπ΄το ευρώ

με τρόπο απαράδεκτο και όχι καθαρό.

 

Νισάφι με το " GREXIT" σας, μα έφθασε ο καιρός

όλοι  μαζί   να κράξουμε " ε, GREXIT και ξερός"

-----------------------------------------------------------------------------------------

" Αει  στο καλό πιά, το είπα και ξεθύμανα"

 

μια ταπεινή στιχοπλόκος

 

ΕΤΑΙΡΩΝ  ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

----------------------------------------------------

 

Ψάλλε ώ Μούσα έμμετρα, εταίρων κοροϊδία

ψύχραιμα και νηφάλια, κι ας νιώθεις αηδία.

Για μήνες με χαμόγελα τους Ελληνες ενέπαιζαν

και με το χρέος τους  αυτοί σκληρό παιχνίδι,έπαιζαν.

 

Με θράσος τους επέβαλαν ,τα μέτρα των "θεσμών"

να εφαρμόσουν πάραυτα "βγάζοντας τον σκασμόν".

Κι  όταν τινες ετόλμησαν ν δεν αντέχουνα πούν πως

τους είπαν: "για τη γούνα τους ράμματα κι άλλα έχουν"

 

Οι Ελληνες, ένας λαός που έχει περηφάνεια,

γυρεύει λύσεις καθαρές, με φώς και διαφάνεια.

Πορεύεται μ' υπομονή  ,σθένος και παρρησία

και απορρίπτει με οργή ψευτιά κι υποκρισία.

 

Του Γιούγκερ τα γλυκόλογα ,την κάλπικη συμπάθεια,

τ΄ακούει ο κόσμος "βερεσέ" με παγερή απάθεια.

Η Μέρκελ που παρίστανε τη στοργική τη Μάνα,

τον Τσίπρα  τον  επότισε  " χολήν αντί του μάννα"

 

Σχηματιστήκαν ξαφνικά ουρές στα ΕΙ ΤΙ  ΕΜ

κι οι φταίχτες τον εξάψαλμο ακούν με "τεριρέμ"

Καιρός είναι να πάψουνε ψυχών οι βιασμοί

και οι των ευρωδανειστών ωμοί εκβιασμοί.

 

Για   το Ρωμιό ποτέ μην κλαίς, έχει μυαλό και κρίση

δεν χάνει τις ελπίδες του , θα σκαρφιστεί μια λύση

και θα τη βρεί μες το ευρώ,και μες την Ευρωζώνη

αρκεί να του λασκάρουνε  λίγο το βρακοζόνι.

-----------------------------------------------------------------------------

 

Μαρία Λιώτη.

Η συνήθης ύποπτη

 

 Χαρισματική Μαρία, σ΄ευχαριστώ !!!

Τι εστί .......βερίκοκο !!!

Βερίκοκο: Η θρεπτική του αξία και μια συνταγή για απολαυστική μαρμελάδα και λικέρ !!!

 

 

Αγόρασα από τον μανάβη τα πρώτα βερίκοκα της χρονιάς· είναι από τα φρούτα που μ’ αρέσουν, όπως και τα περισσότερα απ’ αυτά που βγαίνουν στην αρχή του καλοκαιριού, τα κεράσια, οι φράουλες, τα διάφορα μούρα, ακόμα και τα περιφρονημένα μούσμουλα.
Αλλά, ας δούμε τι εστί βερίκοκο. Και ξεκινάω μ’ ένα πρόχειρο κουίζ. Ποια είναι η απώτερη καταγωγή της λέξης βερίκοκο; Ελληνική, λατινική, αραβική, ινδική ή άλλη; Αν υποθέσατε καταγωγή από την Ανατολή, λυπάμαι αλλά πέσατε έξω. Το φρούτο από την Ανατολή μάς ήρθε, η λέξη που το περιγράφει όχι, τουλάχιστον όχι η λέξη ‘βερίκοκο’. Το βερίκοκο είναι λέξη που έχει περάσει από σαράντα κύματα.
Η σημερινή του επιστημονική ονομασία, στα λατινικά, είναι Prunus armeniaca, παναπεί ‘αρμένικο δαμάσκηνο’ αλλά δεν είναι ούτε δαμάσκηνο ούτε αρμένικο. Οι εγκυκλοπαίδειες λένε πως πατρίδα του ήταν η Κίνα, αλλά είναι γεγονός πως οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι το γνώρισαν (από τις εκστρατείες του Μεγαλέξαντρου ή από τον Λούκουλλο) σαν είδος εισαγόμενο από την Αρμενία κι έτσι τα βερίκοκα τα είπαν armeniaca, αρμενιακά. Κι επειδή το βερίκοκο ωριμάζει νωρίτερα από άλλα παρόμοια φρούτα σαν το ροδάκινο, το είπαν praecoquium, πρώιμο. Η λέξη πέρασε και στα ελληνικά και οι δυο ονομασίες συνυπήρξαν για καιρό, αρμενιακά και πραικόκια (που το γράψαν και με δύο κάπα, πραικόκκια, παρετυμολογία με το κόκκος, που βαστάει ακόμα).




Διαβάζοντας τους διάφορους γιατρούς συγγραφείς της ελληνιστικής εποχής και της ύστερης αρχαιότητας, βλέπει να χρησιμοποιούνται για τα βερίκοκα οι εξής ονομασίες:
πραικόκκια, πρεκόκια, προκόκια, βρεκόκια, βερεκόκια, βερικόκκια, βερίκοκκα.
Αν αφήσουμε απέξω το «προκόκια», η αλυσίδα της εξέλιξης της λέξης διαγράφεται αρκετά καλά. Κι έτσι, από τα πραικόκκια που οι έλληνες της ελληνιστικής εποχής τα αντιλαμβάνονταν σαν λέξη λατινική, φτάσαμε στα βερίκοκκα. Τώρα, αν θέλετε μπορείτε να παραλείψετε τις επόμενες δύο παραγράφους που αφορούν μπερδεμένες λεπτομέρειες.
Πρέπει όμως να πω ότι άλλοτε μεν τα «πραικόκκια» θεωρούνται συνώνυμα των Αρμενιακών, κι άλλοτε σαν άλλο είδος. Ο Γαληνός για παράδειγμα, σε ένα του έργο λέει οὔτε τῶν μήλων τῶν Περϲικῶν οὔτε τῶν Ἀρμενίων ἃ δὴ πρεκόκια καλοῦϲι Ῥωμαῖοι (άρα συνώνυμα), αλλού όμως λέει πως τα πραικόκκια είναι καλύτερα από τα αρμενιακά, και πως οι καθαρολόγοι της εποχής του που δεν θέλουν να τα πουν πραικόκκια (μάλλον επειδή ήταν ξενόφερτος όρος) τα λένε και τα μεν και τα δε αρμενιακά: ἔϲτι μὲν οὖν ἀμείνω τὰ πραικόκκια καλούμενα τῶν Ἀρμενιακῶν. ὅϲοι δὲ φεύγουϲι τὴν τῶν πραικοκκίων προϲηγορίαν, Ἀρμενιακὰ μῆλα καλοῦϲιν ἀμφότερα, τινὲϲ δ’ Ἀρμένια διὰ τεττάρων ϲυλλαβῶν, οὐ πέντε.
Και ο Διοσκορίδης τα θεωρεί συνώνυμα, τα αρμενιακά και τα βρεκόκκια: τὰ δὲ μικρότερα, καλούμενα δὲ Ἀρμενιακά, Ῥωμαιστὶ δὲ βρεκόκκια, εὐστομώτερα τῶν προειρημένων ἐστίν, ενώ ο Ορειβάσιος σ’ έναν κατάλογο καρπών τα βάζει το ένα δίπλα στο άλλο, σαν να είναι διαφορετικά: ἀμύγδαλα, πιστάκια, κοκκύμηλα, περσικά, ἀρμενιακά, πραικόκκια, ἐλαῖαι…. Ποιο είναι αυτό το «άλλο φρούτο» που το έλεγαν αρμενιακό χωρίς να είναι το βερίκοκο, δεν ξέρω. Το αστείο είναι πως αυτός ο κατάλογος υπάρχει και σε μεταγενέστερο κείμενο: ἀμύγδαλα, πιστάκια, δαμάσκηνα, ῥοδάκινα, μαζιζάνια, βερίκοκκα, ἐλαῖαι μαῦραι… όπου αυτά τα μαζιζάνια δεν ξέρω τι είναι, ίσως είναι οι μελιτζάνες αλλά αταίριαστες μοιάζουν στον συγκεκριμένο κατάλογο. Αλλά έχω ξεστρατίσει πολύ από την αφήγησή μου και επανέρχομαι τάχιστα.
Έχουμε φτάσει στο βερεκόκκιο ή βερικόκιο της ύστερης αρχαιότητας. Τη λέξη τη δανείζονται οι άραβες, ως μπαρκούκ, ή μάλλον αλ-μπαρκούκ με το άρθρο κι έχει σημασία εδώ το άρθρο, διότι έτσι περνάει η λέξη στα ισπανικά με την κατάκτηση της Ισπανίας από τους Άραβες: albaricoque, και από εκεί στα καταλάνικα abercoc, στα γαλλικά abricot, στα αγγλικά apricot.
Το αστείο είναι ότι αφού διαδόθηκε η λέξη σε όλη την Ευρώπη, το barquq στις αραβικές χώρες άλλαξε σημασία και σήμερα σημαίνει ‘δαμάσκηνο’, ενώ το βερίκοκο λέγεται μισμίς. Στα ελληνικά έχουμε κι άλλες ονομασίες για τα βερίκοκα. Τα λέμε «καϊσιά», που είναι τουρκικό δάνειο (kaysi). Η ρουμάνικη, η βουλγάρικη και η σερβική (-κροατική-βοσνιακή) λέξη για τα βερίκοκα είναι επίσης δάνειο από το kaysi. Σε κάποια παλιά ιντερνετική λίστα ήταν ένας φίλος Καϊσίδης, ενώ στο στρατό είχα γνωρίσει έναν Βερυκοκκίδη. Θαρρώ πρόκειται για το ίδιο επίθετο, μόνο που οι πρόσφυγες πρόγονοι του δεύτερου πήγαν σε πιο δραστήριο ληξίαρχο.
Επίσης, τα βερίκοκα τα λένε, π.χ. στη Θράκη, ζερντέλια ή ζαρταλούδια ή ζέρδελα (ή άλλες παραλλαγές). Όλα αυτά είναι από τα τούρκικα επίσης, zerdali, λέξη που προέρχεται από τα πέρσικα, όπου zardalu είναι το βερίκοκο, κατά λέξη, το «κίτρινο δαμάσκηνο» (zar ο κίτρινος).
Οι χώρες γύρω από τη Μεσόγειο παράγουν πολλά βερίκοκα –σε μια βικιπαίδεια βρίσκω πρώτη σε παραγωγή την Τουρκία και την Ελλάδα πέμπτη στον κόσμο. Λέγανε παλιά πως τα καλύτερα βερίκοκα είναι της Συρίας, υπάρχει δε και η τούρκικη παροιμία «bundan iyisi Şam’da kayısı», που λέγεται για κάτι πολύ καλό: το μόνο καλύτερο απ’ αυτό είναι ένα καϊσί από τη Δαμασκό. Από τη Δαμασκό βεβαίως είναι τα δαμάσκηνα, που όμως θα τα δούμε ίσως σε άλλο σημείωμα.
Απαντήσαμε λοιπόν στο ερώτημα «τι εστί βερίκοκο» αλλά πρέπει να εξηγήσουμε και τη σχετική παροιμιακή φράση. Παλιότερα λεγόταν σαν απειλή σε κάποιον που κοκορεύεται ή που μας περιφρονεί: Θα σου δείξω εγώ τι εστί βερίκοκο ή Θα σε μάθω τι εστί βερίκοκο! και έτσι την καταγράφει στο γύρισμα του 20ού αιώνα ο Νικόλαος Πολίτης στη συλλογή του. Σήμερα, η σημασία ίσως έχει κάπως μετατοπιστεί, μια και ο Μπαμπινιώτης πλάι στην απειλή δίνει και τη σημασία της «επισήμανσης της ιδιαίτερης δυσκολίας ενός εγχειρήματος», ενώ στο slang.gr αναφέρεται ότι η φράση δηλώνει «την πραγματική ουσία, το νόημα».
Αναφέρει επίσης το slang.gr ότι η φράση έχει συχνά σεξουαλικό υπονοούμενο, κάτι που δεν είναι αυθαίρετο, αφού πριν 50 χρόνια κιόλας στο 10 του Καραγάτση, υπάρχει το απόσπασμα, σε μια σκηνή όπου εργατοκόριτσα έχουν πιάσει κουβέντα για το σεξ: Οι πιο μικρές σώπαιναν τάχα ντροπιασμένες· με την έκφρασή τους όμως άφηναν να εννοηθεί ότι κάτι ήξεραν από βερίκοκο, κι ας προσποιούνταν την πάπια.
Ποια είναι όμως η αρχή της φράσης «τι εστί βερίκοκο», δεν σας το είπα… διότι δεν το ξέρω. Ο Νικόλαος Πολίτης λέει ότι πιθανόν στην αρχή της φράσης να κρύβεται μύθος λησμονημένος. Η δική μου εικασία είναι ότι πιθανόν να πρωτοείπε «θα σου δείξω τι εστί βερίκοκο» ένας νοικοκύρης που έπιασε κάποιον να του κλέβει τα βερίκοκα. Αλλά αυτό είναι σκέτη εικασία. Οπότε, ίσως να μην έχουμε ακόμα μάθει τι εστί βερίκοκο.
ΥΓ Στο Λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη, το ελληνιστικό βερεκόκιον δίνεται δάνειο από τα αραβικά. Αν δεν είναι αβλεψία είναι από τα λιγοστά λάθη που έχω βρει στις ετυμολογίες του. Εκτός κι αν έχει δίκιο ο Πετρούνιας, δηλ. αν το πρεκόκκιον πέρασε στα αραβικά και επέστρεψε ως βερεκόκκιον, αλλά το βρίσκω απίθανο.

https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/08/barquq/

Τα βερίκοκα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή φρούτα του καλοκαιριού. Υπάρχουν 12 ποικιλίες βερίκοκου με παρόμοια γεύση, αλλά με διαφορές στο μέγεθος και το χρώμα (που κυμαίνεται από το κίτρινο στο βαθύ πορτοκαλί). Η εποχή του βερίκοκου αρχίζει από το τέλος του Μαΐου και διαρκεί, ανάλογα με την ποικιλία, μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Στα «καλύτερά τους» βρίσκονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.
Θρεπτική αξία ανά 100γρ.
Ενέργεια: 48 Kcal
Υδατάνθρακες: 11γρ. (4% της ΣΗΠ)
Φυτικές ίνες: 2 γρ. (8% της ΣΗΠ)
Σάκχαρα: 9 γρ.
Πρωτεΐνες: 1 γρ.
Βιταμίνη Α 39% της ΣΗΠ
Βιταμίνη C 17% της ΣΗΠ
Σίδηρος 2% της ΣΗΠ
Ασβέστιο 1% της ΣΗΠ
Πιο συγκεκριμένα, 3 μέτρια φρέσκα βερίκοκα δίνουν 51 θερμίδες. 1/4 φλιτζανιού ξερά βερίκοκα δίνουν 77 θερμίδες.
Τα βερίκοκα είναι πλούσια σε βιταμίνη Α που συμβάλει στην καλή λειτουργία των ματιών και την καλή υγεία του δέρματος. Εμπεριέχουν επίσης καροτενοειδή (β-καροτένιο, λυκοπένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη), τα οποία έχουν αντιοξειδωτική δράση και στα οποία οφείλεται και το πορτοκαλί τους χρώμα. Τα ώριμα καθώς και τα αποξηραμένα βερίκοκα έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε καροτενοειδή. Το λυκοπένιο μάλιστα έχει συνδεθεί με την προστασία από τον καρκίνο του προστάτη.
Επιπλέον, τα βερίκοκα αποτελούν καλή πηγή βιταμίνης C και φλαβονοειδών. Ως εκ τούτου έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, προστατεύουν το καρδιαγγειακό σύστημα , και εμποδίζουν την οξείδωση της LDL-«κακής» χοληστερίνης. Στα διατροφικά πλεονεκτήματα πρέπει να περιληφθεί η νιασίνη, ο σίδηρος, το κάλιο και οι φυτικές ίνες του βερίκοκου, απαραίτητες για την υγεία του πεπτικού συστήματος και την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας.
Στην παραδοσιακή ιατρική το βασικό φαρμακευτικό τμήμα του ήταν ο πυρήνας του. Επίσης, θεωρείται πηγή ζωής και μακροζωίας ενώ ο Νομπελίστας G.S.Whipple, το 1934, χαρακτήρισε το βερίκοκο ισάξιο του συκωτιού όσον αφορά την αναδημιουργία της αιμοσφαιρίνης.
Τα ξερά βερίκοκα αποτελούν πολύ καλή πηγή καλίου που βοηθά στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και την καλή υγεία της καρδιάς.
Οδηγίες συντήρησης
Αν θέλετε να διατηρήσετε τα βερίκοκα φρέσκα για όσο το δυνατό μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, να τα πλένετε ακριβώς τη στιγμή που πρόκειται να τα καταναλώσετε. Αν δεν είναι τελείως ώριμα, αφήστε τα για 2-3 ημέρες να ωριμάσουν μέσα σε χάρτινη σακούλα σε θερμοκρασία δωματίου και μακριά από εστίες θερμότητας και από το ηλιακό φως.
Μην τα διατηρείτε στην ψύξη περισσότερες από 2-3 ημέρες. Τα βερίκοκα αφυδατώνονται πολύ γρήγορα (καθημερινά χάνουν περίπου το 1% του βάρους τους), καταναλώστε τα το συντομότερο δυνατό. Μπορείτε βεβαίως να τα καταψύξετε, αφού τα πλύνετε, τα κόψετε και αφαιρέσετε τα κουκούτσια τους. Μπορείτε να φάτε τα ξερά βερίκοκα όπως είναι, αλλά αν επιθυμείτε, μπορείτε να επαναφέρετε τον όγκο τους και τη μαλακή τους υφή: μουσκέψτε τα σε χλιαρό νερό για 12 ώρες ή βράστε τα σε χαμηλή φωτιά με λίγο νερό, λευκό κρασί ή τσάι για 15 λεπτά.
Ακόμη κι αν έχετε αδυναμία στα μαλακά φρούτα, τα βερίκοκα είναι καλύτερα να τα καταναλώνετε όσο «κρατάνε» ακόμα, αφού περιέχουν τα περισσότερα θρεπτικά στοιχεία όταν έχουν μόλις ωριμάσει. Από τη στιγμή που παρά-ωριμάζουν η θρεπτική τους αξία αρχίζει να μειώνεται. Όταν η επιφάνειά τους έχει πράσινα «μπαλώματα», σημαίνει ότι έχουν μαζευτεί πρόωρα κι επομένως στερείστε πολλές από τις ωφέλιμες ιδιότητές τους.
Κατά την επιλογή τους, στη λαϊκή ή το super market, μη βασίζεστε στο χρώμα τους, το αποκτούν άλλωστε προτού ωριμάσουν για τα καλά. Προσέξτε να έχουν χαρακτηριστικό άρωμα. Φροντίστε να είναι εξαιρετικά μαλακά, μόνον αν έχετε κατά νου να φτιάξετε κομπόστα ή μαρμελάδα.

Μαρμελάδα με βερίκοκα και βανίλια

Υλικά για 4 βάζα:
1,5 κιλά πάρα πολύ ώριμα βερίκοκα
1,2 κιλά ζάχαρη καστανή βιολογική
1 ξυλάκι βανίλια
χυμός από 1 λεμόνι
Εκτέλεση
Πλένετε καλά τα βερίκοκα, τα κόβετε στα δύο και αφαιρείτε τα κουκούτσια τους (τα κρατάτε). Τα βάζετε σε μια μεγάλη κατσαρόλα μαζί με τη ζάχαρη και το χυμό λεμονιού.
Ανοίγετε τη βανίλια στη μέση και κατά μήκος, ξύνετε με την πλάτη του μαχαιριού το εσωτερικό της και ρίχνετε τους μικρούς μαύρους κόκκους στην κατσαρόλα, βάζετε και τα κομματάκια από το ξυλάκι στην κατσαρόλα, τα οποία μετά το βράσιμο θα αφαιρέσετε και θα πετάξετε.
Βράζετε το μείγμα ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να λιώσει η ζάχαρη. Στη συνέχεια χαμηλώνετε τη φωτιά και εξακολουθείτε να ανακατεύετε περίπου για 20΄, μέχρι να κοχλάσει το μείγμα. Το αφήνετε εκτός φωτιάς να κρυώσει για 2 ώρες. Δοκιμάζετε αν είναι αρκετά πηχτό ρίχνοντας μια μικρή ποσότητα σε ένα πιάτο. Αν είναι αραιή, συνεχίζετε λίγο ακόμα το βράσιμο, ανακατεύοντας συνεχώς.
Σπάτε τα κουκούτσια για να βγάλετε τα αμύγδαλα από μέσα. Τα ρίχνετε για λίγα δευτερόλεπτα σε βραστό νερό, τα ξεφλουδίζετε και τα αφήνετε να κρυώσουν στον αέρα. Γεμίζετε τα βάζα με τη μαρμελάδα και λίγο πριν τα κλείσετε, ρίχνετε και τα αμύγδαλα.
Καλή απόλαυση!
@ Aliki Alisa/edwhellas.gr

Read more: http://enallaktikidrasi.com/2015/06/verikoko-threptiki-axia-kai-syntagh/#ixzz3e8q2Npy0

 

Παρά το γεγονός ότι τα κουκούτσια του βερίκοκου θεωρούνται βρώσιμα σε κάποιες περιοχές ή χρησιμοποιούνται για παραγωγή ελαίου, πρέπει να σημειωθεί ότι περιέχουν αμυγδαλίνη, μια τοξική ουσία. Η κατανάλωσή τους απαιτεί προσοχή, ιδίως όταν γίνεται από παιδιά. (Η ποσότητα που καταναλώνεται έχει επίσης μεγάλη σημασία). Κατά συνέπεια για την χρήση και κατανάλωσή τους απαιτείται η γνώμη ειδικού επιστήμονα.




Εννοείται ότι με τα κουκούτσια μπορούμε να φτιάξουμε υπέροχο λικέρ !!!
Θα χρειαστούμε:
90-100 κουκούτσια βερίκοκου
1 λίτρο βότκα ή οινόπνευμα ποτοποιίας ή κονιάκ 5*
500 γρ. ζάχαρη
350 γρ. νερό
1 κουταλιά εσάνς βερίκοκο
ένα μεγάλο γυάλινο βάζο που κλείνει πολύ καλά
Πάμε να το φτιάξουμε:
Πλένουμε καλά το γυάλινο βάζο και τοποθετούμε τα κουκούτσια μέσα σ΄ αυτό.
Προσθέτουμε το αλκοόλ της προτίμησής μας και κλείνουμε το βάζο καλά.
Καλύπτουμε με πλαστική μεμβράνη το καπάκι του καθώς και τρία-τέσσερα δάκτυλα από το βάζο, βάζοντας τρεις τέσσερις στρώσεις μεμβράνης.
Με ένα λαστιχάκι σταθεροποιούμε την μεμβράνη, ακριβώς κάτω από το καπάκι του βάζου. Με τον τρόπο αυτό, σφραγίζουμε ακόμα καλύτερα το βάζο και εμποδίζουμε την εξάτμιση του αλκοόλ.
Το αφήνουμε σε θέση ηλιόλουστη κατά το μεγαλύτερο μέρος της μέρας. Το βάζο μας θα παραμείνει εκεί για δύο μήνες. Πότε πότε το ανακινούμε.
Αν δούμε ότι η πλαστική μεμβράνη αλλοιώνεται με τον καιρό, την αλλάζουμε, στερεώνοντάς την πάλι με λαστιχάκι.
Μετά από δύο μήνες φιλτράρουμε το λικέρ σε καθαρή φιάλη, χρησιμοποιώντας χάρτινο φίλτρο για καφέ.
Υπολογίζουμε ότι στην φιάλη αυτή θα προσθέσουμε και το σιρόπι. Οπότε θα πρέπει να έχει το ανάλογο μέγεθος.
Φτιάχνουμε το σιρόπι.
Βάζουμε την ζάχαρη και το νερό να βράσουν σε κατσαρολίτσα, σε μέτρια φωτιά.
Αφού λιώσει η ζάχαρη και αρχίσει ο βρασμός, μετράμε τρία λεπτά. Κατεβάζουμε από την φωτιά. Αφαιρούμε τυχόν αφρό που έχει σχηματιστεί.
Σκεπάζουμε την κατσαρολίτσα και αφήνουμε το σιρόπι μας να κρυώσει εντελώς.
Προσθέτουμε στην φιάλη με το αρωματισμένο αλκοόλ, το κρύο σιρόπι.
Κλείνουμε καλά και αφήνουμε στην άκρη για μία εβδομάδα.
Φιλτράρουμε το λικέρ μας άλλη μια φορά, περνώντας το από χάρτινο φίλτρο του καφέ, τοποθετώντας το τώρα στην φιάλη που θα παραμείνει.
Προσθέτουμε την εσάνς βερίκοκου, ανακινούμε και κλείνουμε καλά.
Το άρωμα του βερίκοκου δεν είναι ιδιαίτερα έντονο, στο λικέρ αυτό. Γι' αυτό προσθέτω την εσάνς, για να το ενισχύσω.
Φυλάμε το λικέρ μας, σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.
Στο λικέρ μου έχω χρησιμοποιήσει κονιάκ, γι' αυτό έχει πιο έντονο χρώμα. Προτιμώ το κονιάκ 5*, για πιο δυνατό αποτέλεσμα. Γενικά όμως δεν χρειάζεται να βάλουμε κάποιο ακριβό κονιάκ, μιας μεσαίας τιμής κονιάκ είναι μια χαρά!
Αν χρησιμοποιήσουμε βότκα ή οινόπνευμα ποτοποιίας, το χρώμα του θα είναι πιο ανοικτό.
Καλή επιτυχία, καλόπιοτο!!
Η συνταγή είναι από εδώ http://syntageskardias.blogspot.gr/2013/06/blog-post_4.html

Σαν πας ......στην αγορά....

Σαν βγείς στον πηγαιμό για αγορές,

να εύχεσαι, να είναι ασφαλής ο δρόμος,
μπορεί τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας
να μην τους βρείς μπροστά σου ,
όμως να ξέρεις πως πολλά ίσως συμβούνε
που ο νούς σου δυσκολεύεται να βάλει…
Πολλούς ανθρώπους σίγουρα, θα συναντήσεις
μανάδες με μωρά στα καροτσάκια,
νεαρόκοσμο, παιδιά,  ηλικιωμένους,
όμως εσύ , έχε το νού σου, μη νομίσεις,
πως όλοι αυτοί είναι άκακοι και πράοι,
εξίσου επίφοβοι ειν΄οι καλοντυμένοι
που ξεγελούν πιο εύκολα, να ξέρεις….
Να έχεις τις αισθήσεις σου παρούσες,
αν πάρεις το μετρό ή λεωφορείο
όσοι μαζί σου θα συνταξιδέψουνε για λίγο,
μπορεί ν΄αποδειχτούνε, χωρίς άλλο
δεινοί επαγγελματίες της απάτης…
Όταν τα ψώνια σου ετοιμάζεσαι να κάνεις
έχε μαζί σου μόνο όσα θα ξοδέψεις,
τα μαγαζιά δεν είναι απάνεμο λιμάνι,
είναι συνήθως ένας τόπος βολικός,
να σου ξαφρίσουνε μεμιάς το πορτοφόλι…
Ψώνισε μόνο τα χρειαζούμενα, με γνώση,
μην σ΄εντυπωσιάσουνε, οι δήθεν προσφορές,
στρέψε την πλάτη σου στα μπιχλιμπίδια,
Σειρήνες, σε παραμονεύουνε παντού
κι οι επιτήδειοι, σίγουρα, ένα γύρω τριγυρνάνε,
αόρατοι κι αθόρυβοι έτοιμοι για δράση,
στη λεία την απροστάτευτη, να εφορμήσουν !!!
Μάθε να υποψιάζεσαι και να προσέχεις,
ο νούς σου σε εγρήγορση, διαρκώς !
Οι επίδοξοι καραδοκούν σε κάθε βήμα,
καμιά στιγμή δεν είναι ασφαλισμένη,
φυλάξου, μην αφήνεσαι σαν θύμα,
σε περιπέτειες μην μπεις οδυνηρές….
Μάθε απ΄τα παθήματα των άλλων,
διδακτικές οι εμπειρίες και σοφές….
Μη  χαλαρώνεις, πάντα νάσαι υποψιασμένος
μήτε να θεωρείς  τα υπάρχοντά σου, ασφαλισμένα,
εμπιστοσύνη να μην έχεις σε κανένα,
πάντα το απρόοπτο, μπορεί και να συμβεί,
ακόμα κι αν εσύ δεν έχεις πάθει
και μέχρι τώρα , δεν σου έτυχε ποτέ,
έχουν συμβεί τόσα πολλά, σε τόσους άλλους,
κι οι απώλειες,  καλά το ξέρεις τι σημαίνουν !

 

 

Λοιπόν, την περασμένη εβδομάδα, μου κλέψανε το πορτοφόλι !!! Τόσο επιτήδεια, τόσο αθόρυβα, τόσο απρόσμενα, η αλήθεια είναι ότι δεν ήτανε η πρώτη φορά, μου είχε συμβεί και πριν 15 χρόνια, μέσα σε εκκλησία μάλιστα, μου είχε ξανασυμβεί, για πρώτη φορά και πολύ παλιά, αλλά τότε στάθηκα τυχερή και το πορτοφόλι μου γλίστρησε από τα χέρια του κλέφτη, ένας νεαρός ήτανε, του έπεσε και το βρήκα, αλλά τώρα....πίστευα ότι από τα προηγούμενα παθήματά μου, είχα το νού και τη γνώση, ήμουνα υποψιασμένη και είχα λάβει μέτρα προστασίας. Δηλαδή κρατούσα μικρή τσάντα με φερμουάρ, το λουρί χιαστί, για να την έχω μπροστά μου και να την ελέγχω, είχα στο πορτοφόλι μόνο  τα χρήματα για τα ψώνια και ένα δεύτερο μικρότερο με ψιλά και τις κάρτες των S.MARKET.....μόνο δύο εισιτήρια για το λεωφορείο, τα κλειδιά μου και το τηλέφωνο στο τσεπάκι της τσάντας, που κλείνει επίσης με φερμουάρ....

Ευτυχώς είχα ήδη ψωνίσει και τα χρήματα  που είχανε μείνει στο πορτοφόλι δεν ήτανε πολλά, όμως με τάραξε το γεγονός.....η αίσθηση της ανασφάλειας, ο φόβος που καραδοκεί σε κάθε βήμα, η αίσθηση του αθέατου κινδύνου που παραμονεύει.... 

 

Τα Γεγονότα....

 Τα γεγονότα

Τα γεγονότα τα εντός, σημάδεψε μιά γέννα,
τα λόγια των πολιτικών που δεν πείθουν κανένα,
το άγχος, η ανασφάλεια, τα ζόρια του κοσμάκη,
και οι εμφανίσεις στη ΤΙΒΙ του Γιάνη Βαρουφάκη !!!
Τα πιο πολλά δυσάρεστα, σ΄όλης της γης τα μέρη
και τα δικά μας , συμφορά που ο καθένας ξέρει
και μες την αγωνία μας για το μέλλον του τόπου,
φουντώνει η αγανάκτηση, του κάθε ενός ανθρώπου….
Με τη γκαστριά μίας ξανθιάς μας έχουνε τρελάνει
άλλη γυναίκα πουθενά, παιδί δεν έχει κάνει,
τρέχουνε όλοι σαν τρελοί, οι δημοσιογράφοι,
μην τους ξεφύγει η είδηση κι η κάμερα που γράφει,
το γεγονός το φοβερό και την τηλεπερσόνα
που εις το πανελλήνιο πλασάρεται ως μαντόνα!!!
Tο έαρ δεν κατάλαβα, αν έφθασε ακόμα,
γιατί είναι κρύος ο καιρός και μοιάζει με χειμώνα,
φορώ το μάλλινο σκουφί, τα γάντια, το παλτό μου,
το χουχουλιάρικο κασκόλ, για ζέστη στο λαιμό μου….
Κλεισούρα κι άγιος ο θεός, βροχές με το τουλούμι
πίνω τα τσάγια απανωτά, προσθέτω  λίγο ρούμι,
στήνομαι στην τηλεόραση που με αποβλακώνει
να μάθω νέα διάφορα, μέσα από την οθόνη….
Το έαρ αργοπόρησε,  ο χρόνος πήγε πίσω,
και τη ρημάδα την ΤΙΒΙ απόψε θα την κλείσω,
 μ΄ένα βιβλίο συντροφιά το βράδυ θα περάσω,
κι αν θέλεις έλα να με βρείς, έλα να σε κεράσω,
 κεριά, θ΄ανάψω μπόλικα, τον τόπο  να φωτίσουν,
γλυκά στη μικρή κάμαρα, να σε καλωσορίσουν,
μα κι αν απόψε δεν μπορείς ή δεν είναι η ώρα,
θα περιμένω πάντοτε, εδώ όπως και τώρα,
πίσω απ΄το τζάμι το κλειστό, γνέφοντας στο φεγγάρι,
μ΄ένα φιλί αδέσποτο, που η νύχτα θα το πάρει
και θα το φέρει το πρωί, προτού να ξημερώσει
γιατί…. ήτανε δανεικό και θα το ξεπληρώσει !!!
Ελπίζοντας του έαρος την άφιξη να νιώσω,
τσεκάρω τους λογαριασμούς που έχω να πληρώσω,
φουντώνω και αγανακτώ, η σύνταξη δε φτάνει,
κι η νέα μας Κυβέρνηση, δε λέει τι θα κάνει….
Οι δανειστές πιέζουνε, τα χρήματα τελειώνουν
κι εμένανε βραδιάτικα οι φόβοι μου με ζώνουν.
Πούλησα τα ασημικά, το πιάνο, τους τσεβρέδες
και βρίζω ασυμμάζευτα κλέφτες και ρεμπεσκέδες,
γκρινιάζω και τσαντίζομαι με τόσα κάθε μέρα…
νισάφι πιά, απηύδησα…δεν πάει παραπέρα !!!

 

Η ανασφάλειά μου, η αγανάκτησή μου, οι φόβοι μου, τα ορμονικά μου, ο καιρός,  σε συσχετισμό με τον βομβαρδισμό των ΜΜΕ, μου δημιούργησαν την ανάγκη να εκφραστώ και να μοιραστώ μαζί σας, τι άλλο; Το στιχούργημά μου που ήτανε και η συμμετοχή μου στο 2ο Παιχνίδι των 5 λέξεων που ολοκληρώθηκε με επιτυχία την περασμένη Παρασκευή .

Αξίζει, όσοι δεν το έχετε κάνει ήδη,  να διαβάσετε τη νικητήρια συμμετοχή, το καταπληκτικό κείμενο της Μ. Κανελλάκη, αλλά και όλες τις  αξιόλογες συμμετοχές , 16 υπέροχα ποιήματα και πεζά που γράφτηκαν με  ξεχωριστή έμπνευση γι΄αυτό το παιχνίδι, στο  
http://mytripssonblog.blogspot.com/2015/05/2-5-11.html#ixzz3aOqxuaQ1

Πρωτομαγιά και.....Ιστορίες της νύχτας....

Πρωτομαγιά σήμερα, εύχομαι σε όλους και όλες, Καλό μήνα ! Ανθισμένο, μυρωμένο, χαρούμενο και ανέμελο !!!

Επειδή όμως επιθυμώ  να σας παρουσιάσω, τη δική μου, δική μας για την ακρίβεια,  "Ιστορία της νύχτας" (κατόπιν προτροπής της Αριστέας μας , βεβαίως βεβαίως) αλλά και με την έγνοια, να μη  σας λείψει το χαμόγελο  ολόκληρο το Μάη, θα συνοδεύσω τις ευχές της πρωτομηνιάς, με το στιχούργημα, που σκαρώσαμε παρέα με την αγαπημένη φίλη και ταλαντούχα στιχοπλόκο Φιλία (λατρεύω το σπιρτόζικο πνεύμα της, μία βόλτα στο μπλόκ της είναι επιβεβλημένη ) την οποία ευχαριστώ  απέραντα, για τη χαρά που μου έδωσε η άμεση ανταπόκρισή της στην πρόσκλησή μου, να γράψουμε παρέα τη δική μας σατιρική εκδοχή και φυσικά για την θαυμάσια εμπειρία αυτής της συνεργασίας.

Φιλία και Κλαυδία, ( όταν πρωτογνωριστήκαμε σε ένα Μπάλ Μασκέ)

Είναι απίστευτο το πόσο το διασκεδάσαμε οι δυό μας,  συντονιστήκαμε χωρίς την παραμικρή προσπάθεια με κέφι και περίσσεια περιπαικτική διάθεση και προέκυψε....το επίκαιρο  στιχούργημά μας :  Η ΝΥΧΤΑ ΦΕΡΝΕΙ....  Η αλήθεια είναι ότι πολλά και διάφορα μπορεί να φέρει η νύχτα, αλλά σ΄εμάς ειδικά, έφερε  νοσταλγία για την εποχή που γράφαμε συλλογικά μαζί με άλλα ταλαντούχα άτομα, το θρυλικό ΚΩΜΕΙΔΥΛΛΙΟΝ , έφερε συνειρμούς δημιουργικής έξαρσης, απίστευτου γέλιου,  κωμικοτραγικών βιωμάτων μας και την επιθυμία μας να  τα περιγράψουμε με μπόλικη δόση χιούμορ.... 
Τελικά ένα είναι σίγουρο,  ευελπιστώ διαβάζοντας, ν΄ ανθίσει και το δικό σας χαμόγελο.....και η Φιλία να μην το μετανιώσει και να συνεχίσει να μας συντροφεύει με το μαργιόλικο σπινθηροβόλο πνεύμα της....  



H νύχτα φέρνει….

Η νύχτα φέρνει έρωτα και βράδια αξημέρωτα...
οι νιόπαντροι στον τέταρτο , θηρία ανημέρωτα…
κι είναι παλιά, ανάθεμα ,η πολυκατοικία,
δεν έχει ούτε μόνωση, στα έρμα τα τοιχία…
και κάθε αναστεναγμός και βογγητό ακόμη,
ακούγεται σαν νά΄μαστε, παρέα στο σεντόνι....
Κι εκεί που είμαι έτοιμη, λιγάκι να γλαρώσω,
τινάζομαι από τις φωνές που μπήγει η κυρά Φρόσω...
«Εν εξάλλω» η κυρά Φρόσω, κατεβάζει στον Θανάση,
τα καντήλια της ζωής του, λέει, πως τώρα είναι σε φάση,
που του τρέχουνε τα σάλια σαν κοιτάει τα κοριτσάκια
στα ταμεία του σούπερ μάρκετ, και γεμίζει καροτσάκια,
τόσο που δεν έχει χώρο στο τριάρι να χωρέσουν
και τα καταπίνει ο ίδιος γιατί λέει του αρέσουν!
Κι  έτσι η μπάκα του κορόιδου, έχει γίνει σαν σωσίβιο
τόσο που η ταμίας τον βλέπει.... ολοστρόγγυλο  αμφίβιο!
Μα κι’ η γνώμη της Φροσούλας  είναι κάπως μια απ’ τα ίδια:
σαν σακί ,αυτή τον βλέπει, φουλ ως πάνω στα σκουπίδια.
Τώρα, πώς τον ενυμφεύθη....  είναι μια παλιά ιστορία….
κι από τέτοιες τραγωδίες, τίγκα η πολυκατοικία!
Πάνω που γύρισα πλευρό και ένοιωσα νυσταγμένη,
μια λιγούρα μ΄έπιασε τρελή, καταραμένη…..
έφαγα βλέπεις ελαφριά, γιαούρτι, παξιμάδι....
άρχισαν τα γουργουρητά και που να βγεί το βράδυ,
σηκώνομαι ξυπόλυτη, γραμμή για την κουζίνα,
λίγο σαλάμι και τυρί, ελιές καμιά ντουζίνα...
η ώρα πήγε δυόμισυ κι εγώ πάω στο κρεββάτι,
μα μέχρι τις τρεις και μισή....δεν έχω κλείσει μάτι….
Οι επάνω, πέντε- έξι φορές, τραβήξαν καζανάκι
και από κάπου ακούγεται… τέρμα…η Αρβανιτάκη…
 «Η νύχτα κατεβαίνει με μαύρο φερετζέ
 κι η πόλη διψασμένη για φώτα και σουξέεεεεε.»
εγώ όμως τι φταίωωωω, θέλω να κοιμηθώωωω,
όμως στριφογυρίζω….μήπως να σηκωθώ;
Και ξαφνικά ακούγεται μια μελωδία φάλτσα,
ώρες είναι, ξημέρωμα, ν΄ ακούσω και την Μπάλτσα!
Αϋπνίες κι’ ο απέναντι; Χριστέ και Παναγιά μου!
βιολί να μάθει βάλθηκε στην πλάτη τη δικά μου.
Κάθε που τούρχεται, καλέ, αρπάζει το δοξάρι
το τρίζει πάνω στις χορδές κι’ ο χάρος όποιον πάρει!
Στο μαξιλάρι χώνομαι, σκεπάζομαι ως πάνω
μπα, δε βαριέσαι, τέλειωσε, τον ύπνο μου τον χάνω,
και πήγε κιόλας τέσσερις, μάτια ανοιχτά σαν κιάλια,
δε βρίσκω και τη ρομπ ντε σάμπρ.... τα νεύρα μου τσατάλια.
Στο στήθος μου σφυροκοπά ανάστατη η καρδιά μου,
βαρυανασαίνω κάτωχρη και ψάχνω τα γυαλιά μου,
στην τουαλέτα εφορμώ, ίσα-ίσα που προφτάνω ,
να ξαλαφρώσω η δύστυχη,  πριν πάνω μου τα κάνω!!!
Ξαπλώνω γι άλλη μια φορά, πιο αποφασισμένη,
μέσα στα επόμενα λεπτά να είμαι….κοιμισμένη,
μετράω γίδες και τραγιά, μετράω προβατάκια,
μα ύπνος δεν λέει ναρθεί , να κλείσω τα ματάκια
κι έστω, δυό ώρες ήρεμα, να αποκοιμηθώ….
για φόρτιση μπαταριών και να μην τρελαθώ,
κι εκεί που από τα πολλά, τα βλέφαρά μου κλείνουν
και ξεκινούν τα όνειρα, παράσταση να δίνουν,
σα σίφουνας ορμητικός, πάνω στη μηχανή του,
ο Βαρουφάκης εφορμά και η Ζωή μαζί του !!!
Αυτή ουρλιάζει υστερικά, ζητάει τ΄όνομά μου,
θα μ΄απολύσει τελικά….θα χάσω τη δουλειά μου,
αυτός μου δίνει συμβουλές : « να κάνω λιτό βίο…»
τινάζομαι περιδεής, λουσμένη ιδρώτα κρύο….
Πορτοκαλί με πράσινο φορούσε η πρόεδρος μας
γιακά με ρίγα κόκκινη της “Prada” ο παίδαρος μας.
Υπάρχει πιο χειρότερος στον κόσμο εφιάλτης;
συνδυασμός του θανατά, σου λέω, μην το ψάχνεις.
Στριφογυρίζω, αγωνιώ, γαρδούμπα το σεντόνι....
πώς γίνεται; Είν’ άνοιξη κι’ ο ιδρώτας με παγώνει.
μα, να,  μια αχτίδα πέρασε απ’ την κλεισμένη γρίλια,
ξανάρθε ελπίδα ολόγλυκια σαν παγωτό βανίλια!
Bουτάω το τηλεκοντρόλ και τι να δω, Χριστέ μου.....
η Μέρκελ κι’ ο Αλέξης μας σε εκπομπή του.... Θέμου!
Γελάνε, χαριεντίζονται.... Κάναν’ καινούρια αρχή,
κι’ ο Ντράγκι με την κάνουλα ρίχνει ευρώ βροχή!
Συνταξιούχοι βγήκανε στο δρόμο με τραγούδια,
κι’ απολυμένοι υπάλληλοι τους ραίνουν με λουλούδια,
κι’ απάνω που είμ’ έτοιμη να στήσω πανηγύρι,

ήχος στ’ αυτάκια μου στριγκός! Χτυπάει το ξυπνητήρι....

Φιλία και Κλαυδία (Προσπαθούμε να συμφωνήσουμε ποια θα γράψει τον επίλογο, τον έγραψε η Φιλία τελικά, για να ξέρετε....)