Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018

Ονειροπόληση.....









«Run, rabbit, run, dig that hole, forget the sun»
Breathe, Pink Floyd

«Life is just what happens to you, while you ‘re busy making other plans»
Beautiful Boy, John Lennon


Δεν ζούμε, τρέχουμε.

Όλο τρέχουμε, κάτι να προλάβουμε, κάτι να κάνουμε, κάποιον να δούμε, κάτι να πληρώσουμε, κάτι να ακούσουμε, κάτι να μάθουμε, κάτι να διαβάσουμε, κάτι.

Απ’ τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας μέχρι να τα κλείσουμε, τρέχουμε.

Ακόμα και τις στιγμές που ξεκουραζόμαστε, ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο μας, ακόμα και τότε κάτι πρέπει να κάνουμε.

«Τι κάνεις;»
«Τίποτα»
(αυτή είναι η πιο ανησυχητική απάντηση)

«Τι κάνεις;»
«Τρέχω»
(αυτή είναι η πιο συνηθισμένη απάντηση)

Αν μείνεις για μια ώρα χωρίς να κάνεις τίποτα, απλώς κοιτώντας τον τοίχο ή το δέντρο απέναντι, αισθάνεσαι ενοχές.

Αν σε δουν να μένεις έτσι για μια ώρα, χωρίς να κάνεις τίποτα, απλώς κοιτώντας τον τοίχο ή το δέντρο απέναντι, θα σου προτείνουν αντικαταθλιπτικά.

Γιατί πέρα από τις δουλειές που πρέπει να κάνεις, πέρα από τα καθήκοντα σου, θα μπορούσες να αξιοποιήσεις αυτή την ώρα, διαβάζοντας, ακούγοντας μουσική, κάνοντας γυμναστική -αντί να χάνεις το χρόνο σου.

Λες και η ώρα του ρεμβασμού είναι χαμένη ζωή.
Λες και η υπόλοιπη ζωή, όπου όλο τρέχουμε κάτι να προλάβουμε, είναι κερδισμένη ζωή.

Ακόμα και τα παιδιά μας τα γαλουχούμε με το ιδανικό της άοκνης προσπάθειας.

Ερεθίσματα, ακόμα περισσότερα ερεθίσματα, καταιγισμός ερεθισμάτων από την κούνια, μην τυχόν και δεν ακούσει Μότσαρτ, μην τυχόν και δεν μιλήσει ως τα δύο, και περισσότερα ερεθίσματα μετά, και παιχνίδια εκπαιδευτικά και διάβασμα και μουσική προπαιδεία και εξωσχολικές δραστηριότητες και εποικοδομητικό παιχνίδι (λες και το παιχνίδι μπορεί να είναι κάτι άλλο) και dvd και τάμπλετ και κολυμβητήριο και δύο ξένες γλώσσες από νωρίς (γιατί τότε μαθαίνουν πιο εύκολα), τα παιδιά μας τρέχουν πίσω μας κι αυτά.

Τρέχουμε εμείς, τρέχουν και τα παιδιά μας.

Πρέπει πάντα να κάνεις κάτι, να μην «χάνεις τον καιρό σου», να μη σπαταλάς τον καιρό σου.

Όμως αυτή η άδεια ώρα είναι ανάγκη του ανθρώπου.

Όταν αφήνουμε τον νου μας να αδειάσει, τότε πλησιάζουμε περισσότερο τον πυρήνα μας.

Γιατί όλα όσα μάθαμε κι όλα όσα μαθαίνουμε, όλα όσα κάνουμε και όλα όσα τρέχουμε να προλάβουμε (all that you give, all that you deal, all that you buy -beg, borrow or steal), είναι ενδύματα του νου και όταν τον νου τον βαρυφορτώνεις τότε αυτός, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, καταρρέει.

Οι ψυχικές ασθένειες είναι η πανδημία του σύγχρονου πολιτισμού. Κατάθλιψη, ψυχαναγκασμοί, φοβίες και κυρίως άγχος.

Γιατί τρέχουμε. Τρέχουμε να προλάβουμε τη ζωή και δεν καταλαβαίνουμε ότι η ζωή έχει μείνει πίσω.

Αυτό που κυνηγάμε είναι η fata-morgana των προσδοκιών που πρέπει να έχουμε.

Γιατί πρέπει να είμαστε επιτυχημένοι, πρέπει να έχουμε περισσότερα λεφτά, πρέπει να είμαστε καλλιεργημένοι-έξυπνοι-όμορφοι-γυμνασμένοι-αδύνατοι-χαρούμενοι-ευτυχισμένοι, πρέπει να έχουμε τα πιο έξυπνα παιδιά, και πρέπει να ξεπεράσουμε τους άλλους, να έχουμε περισσότερα λεφτά από τους άλλους, να είμαστε πιο καλλιεργημένοι-έξυπνοι-όμορφοι-γυμνασμένοι-αδύνατοι-χαρούμενοι-ευτυχισμένοι από τους άλλους…

Πρέπει να κάνουμε, πρέπει να είμαστε, πρέπει να έχουμε κάτι παραπάνω και κάτι παραπάνω και όλο τρέχουμε για να το έχουμε και όλο πασχίζουμε για να πετύχουμε αυτό το κάτι παραπάνω, αυτό το μεγάλο, και τελικά έρχεται μια στιγμή όπου καταλαβαίνεις ότι έχασες εκείνο το μικρό και «λίγο παρακάτω» που είχες.

Δεν απόλαυσες το σώμα σου και την νεότητα σου, γιατί πάντα ήθελες να είσαι πιο αδύνατος/η, πιο όμορφος/η, πιο sexy, πιο Μπραντ Πητ/Αντζελίνα Τζολί.






Όταν όμως είσαι ογδόντα χρονών και κοιτάς τις φωτογραφίες της νεότητας καταλαβαίνεις ότι ήσουν πιο όμορφος/η απ’ όσο πίστευες τότε.

Δεν απόλαυσες τον σύντροφο σου, γιατί διαρκώς γκρίνιαζε και δεν έβγαζε αρκετά λεφτά, και δεν ήταν αρκετά ρομαντικός-όμορφος-ερωτικός και γιατί δεν πρόλαβες να ασχοληθείς μαζί του, είχατε το Τρέξιμο.

Αλλά στα ογδόντα, όταν πια δεν θα τον έχεις δίπλα σου, νοσταλγείς τη γκρίνια του και τα ελαττώματα του και εκείνον τον χαζό τρόπο που σου έλεγε: «Ε, ναι, σ’ αγαπώ. Πάλι τα ίδια θα λέμε;»

Δεν απόλαυσες τα παιδιά σου, γιατί έπρεπε να τα στείλεις στον παιδικό σταθμό ώστε να μπορείς να τρέχεις για να τους προσφέρεις τα πάντα και έπρεπε να τα προετοιμάσεις για το νηπιαγωγείο, να τα στείλεις διαβασμένα στο δημοτικό, να τα στείλεις να μάθουν αγγλικά-γαλλικά-μουσική-θέατρο-μπαλέτο-υπολογιστές, και έπρεπε να διαβάζουν όλη μέρα για να περάσουν στο πανεπιστήμιο και μετά έφυγαν από το σπίτι πριν να το καταλάβεις.

Και στα ογδόντα σου, κοιτάς τις φωτογραφίες των παιδιών σου και καταλαβαίνεις ότι δεν πρόλαβες να τα αγκαλιάσεις όσο ήθελες, δεν πρόλαβες να παίξεις μαζί τους, γιατί έπρεπε να τρέχεις και έπρεπε να τρέχουν κι εκείνα.

Κοιτάς πίσω και καταλαβαίνεις ότι δεν πρόλαβες τίποτα.

Ούτε τους φίλους σου να δεις ούτε τους γονείς σου να καταλάβεις ούτε έρωτες να ζήσεις ούτε να χορέψεις ούτε να κάνεις αυτά που θεωρούσες σημαντικά όταν ήσουν παιδί.

Κι αυτό σου φαίνεται παράξενο. Όλο έτρεχες κι όμως δεν πρόλαβες.

Γιατί έτρεχες τότε; Για να πληρώσεις όλους τους λογαριασμούς; Μα ακόμα χρωστάς και νέοι λογαριασμοί έρχονται κάθε μέρα.

Και καταλαβαίνεις ότι έτρεχες για να επιβιώσεις.

Λυπάμαι που στο λέω, αλλά τώρα, στα ογδόντα, δεν έχεις χρόνο για τύψεις.

Έχεις λίγο χρόνο να ζήσεις ακόμα, μην τον χαραμίσεις σε τύψεις γι’ αυτά που δεν έζησες. Άλλωστε ο χρόνος πάντα έτσι είναι, λίγος, όσων χρονών και να είσαι.

Πάρε μια βαθιά ανάσα και άδειασε τον νου σου.

Μην τρέχεις πια. Στάσου!

Κι αν δεν είσαι ογδόντα, αν έχεις μικρά παιδιά, πιάστα απ’ το χέρι, αγκάλιασέ ‘τα, παίξε μαζί τους. Τόσο γρήγορα, πριν να το καταλάβεις, δεν θα θέλουν να τα κρατάς απ’ το χέρι, δεν θα είναι παιδιά.

Κι εσύ δεν θα είσαι νέος, ζωντανός για πολύ ακόμα. Ένα ανοιγόκλεισμα των ματιών διαρκεί η ζωή, όσο και να τρέχεις.

Στάσου! Πάρε μια ανάσα.

_________________________________________________

Ο τίτλος προέρχεται απ’ το διήγημα του Άλαν Σίλιτοου «Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων». Έγινε ταινία από τον Τόνι Ρίτσαρντσον, το 1962 και τραγούδι από τους Iron Maiden.

Πηγή: sanejoker.info





Η ονειροπόληση είναι για πολλούς συνυφασμένη με την τεμπελιά και την αφηρημάδα. Μήπως όμως αυτή η ασυναίσθητη περιπλάνηση του μυαλού μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων μας;
Σύμφωνα με μια νέα, ριζοσπαστική θεωρία, η ονειροπόληση μας βοηθά να δεσμευτούμε στους πιο σημαντικούς σκοπούς της ζωής μας. Ο καθηγητής ψυχολογίας Scott Barry Kaufman, από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, υποστηρίζει πως χρειαζόμαστε έναν καινούριο ορισμό για την ευφυΐα, ο οποίος θα περιλαμβάνει τα όνειρα και τις επιθυμίες μας.

«Όλοι οι άνθρωποι έχουν στόχους και όνειρα – είναι τα πράγματα που θέλουμε να επιτύχουμε στον πραγματικό κόσμο», δήλωσε ο καθηγητής στην εφημερίδα TheHuffington Post. «Οι δεξιότητες που μετρώνται με τη βοήθεια του τεστ IQ είναι σημαντικές, όμως υπάρχουν πολλά ακόμη στοιχεία που παίζουν ρόλο ώστε να επιτύχουμε μακροπρόθεσμα.»
Η θεωρία του Kaufman περιγράφει την ευφυΐα με ευρύτερους όρους, λαμβάνοντας υπ’ όψιν αυθόρμητες εκδηλώσεις της γνώσης όπως η διορατικότητα, η διαίσθηση και η αναπόληση – καθένα από τα οποία αποτελεί στοιχείο ευφυΐας το οποίο επεξεργαζόμαστε κατά την ονειροπόληση.

Η ονειροπόληση μπορεί λοιπόν να επηρεάσει την προσωπική εξέλιξη και να οδηγήσει σε σημαντικές ανταμοιβές, όπως η αυτογνωσία, η ωριμότητα και ο αυθορμητισμός.

Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει άλλωστε ότι η ονειροπόληση βοηθά το μυαλό να κάνει συσχετισμούς και συνδέεται άμεσα με την ικανότητα ανάκλησης πληροφοριών.




Λύση ακόμη και για τα πιο περίπλοκα προβλήματα αποτελεί η ονειροπόληση σύμφωνα με νέα μελέτη αμερικανών επιστημόνων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ιδιοφυΐες και γνωστοί «ονειροπόλοι» όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Ισαάκ Νιούτον κ.ά. έκαναν μερικές από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στην Ιστορία.

Σύγχρονη μελέτη των ειδικών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα, έδειξε ότι μπορούμε να βελτιώσουμε την ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων, επιτρέποντας στον νου μας να πετά στα.. σύννεφα.

Νοητικό «ταξίδι»

Στο πλαίσιο δοκιμών, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι εθελοντές που αναλάμβαναν την επίλυση ενός δύσκολου προβλήματος μετά από ένα διάλειμμα ή μια εύκολη δραστηριότητα είχαν κατά 40% καλύτερες επιδόσεις, συγκριτικά με τους υπόλοιπους.

Αντίθετα, οι εθελοντές που περνούσαν το «διάλειμμα» τους εκτελώντας δύσκολες ασκήσεις και δεν ξεκουράζονταν καθόλου δεν εμφάνιζαν καμία βελτίωση ως προς αποδοτικότητά τους.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι απλές δραστηριότητες, οι οποίες «απελευθερώνουν» τον νου και μας επιτρέπουν να ονειροπολούμε αποτελούν το «κλειδί» στο ξεμπέρδεμα του κουβαριού προβλημάτων.

«Πολλά από τα μεγαλύτερα μυαλά της ανθρωπότητας υποστηρίζουν ότι είχαν στιγμές έμπνευσης κατά τη διάρκεια σκέψεων ή δραστηριοτήτων που δεν συνδέονταν άμεσα με το πρόβλημα το οποίο τους απασχολούσε τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Μπέντζαμιν Μπερντ.

«Από τη μελέτη μας φάνηκε ότι ένα διάλειμμα με κάποια δραστηριότητα που δεν απαιτεί τον προβληματισμό μας, βελτιώνει τις επιδόσεις μας σε μια δημιουργική δοκιμασία, πολύ περισσότερο από το αν το διάλειμμά μας ήταν αφιερωμένο στην επίλυση ενός προβλήματος, στην ξεκούραση ή αν δεν γινόταν ποτέ. Τα ευρήματα αυτά αποτελούν την πιο άμεση απόδειξη ότι οι συνθήκες που ευνοούν την ονειροπόληση ενισχύουν τη δημιουργικότητά μας» καταλήγει ο ειδικός.

Tα ενδιαφέροντα ευρήματα παρουσιάζονται στο επιστημονικό έντυπο «Psychological Science».

πηγή: tovima.gr






9 σχόλια:

  1. Τί να συμπληρώσω, Κλαυδία μου? Νομίζω πως ήταν πληρέστατη η ανάρτησή σου!
    Το θέμα είναι να το καταλάβουμε όσο το δυνατό νωρίτερα. ***Μη νομίζεις, κι εγώ πριν κάποιους μήνες άρχισα να "παλεύω" με τον εαυτό μου για να μου δώσω χρόνο...
    Να είσαι καλά, κορίτσι μου! Καλό Σαββατοκύριακο!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παρεμβάσεις ποταμός!
    Για το νόημα του χρόνου στη ζωή μας.
    Οι αναφορές στο μεγάλο θρυλικό τραγούδι "time" των PINK FLOYD είναι χαρακτηριστική.
    Όλοι δηλώνουμε ότι "τρέχουμε". Σε άγνωστη κατεύθυνση και με άγνωστη κινητήρια δύναμη. Επίσης με αμφιλεγόμενη κατάληξη.
    Καλό βράδυ Κλαυδία μου. Μια πολύ όμορφη ανάρτηση με προβληματισμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάρα πολύ ωραία αναρτηση, χρήσιμη, σου επιτρέπει να σκεφτείς και να δεις ξανά τις προτεραιότητες σου στη ζωή... Να προσέχεις να μη βιαστεί, αλλά να σταθείς και να χαρείς. Ευχαριστούμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σ'ευχαριστώ που διαβάζοντάς σε σήμερα έμαθα, ότι το να ονειροπολεί κάποιος είναι θετικό για τη ζωή του. Βλέπεις όταν παύω να τρέχω κατά καιρούς και ονειροπολώ όλοι αναρωτιούνται αν είμαι καλά χααχαα Γιατί όντως τρέχουμε συνεχώς.
    Ωραία ανάρτηση Κλαυδία μου
    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Διαβάζω και ρεμβάζω Κλαυδία μου.
    Ένας χρησιμότατος οδηγός προς όλους μας.
    Ευχαριστούμε για την αναδημοσίευση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αχ δεν ηταν να σε γνωρίσω πολλα χρονια πριν Κλαυδία μου; τωρα απο το τρεξιμο εχουμε καβατζάρει την ζωή που την τρεξαμε όλη σχεδον.. και τωρα ήρθε ο καιρός της ονειροπόλησης..αυτό το αρθρο είναι πολύ χρήσιμο φιλεναδα..αρκεί να ακολουθησεις τις προτασεις τους και να σταματας για την ανασα σου..!!
    Γιατί οταν περασουν τα χρόνια.. ουτε αυτήν δεν θα μπορεσεις να την απολαυσεις !! Κανο ΤΩΡΑ λοιπόν!! Παρε ανασα!!!
    Πολύ ενδαφεροντες απόψεις!! σε ευχαριστουμε για το μοίρασμα..
    Να είσαι καλα και να περνεις ανασες Κλαυδια μου φιλακιααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ξέρεις ποιο είναι το κακό; Ότι όλα αυτά τα συνειδητοποιούμε αν όχι στα ογδόντα πάλι αρκετά αργά!
    Αν και δεν είναι ποτέ αργά για ονειροπόληση!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συνεχίζω να ονειρεύομαι, να ονειροπολώ και να ψάχνω για το καλό ακόμη και εκεί που δεν φαίνεται να υπάρχει. Ονειρεύομαι όχι μόνον μια καλύτερη ζωή αλλά και έναν καλύτερο κόσμο. Ως γνήσιο αισιόδοξο άτομο, αυτό δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς. Πολλά φιλιά, Κλαύδιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή