https://craftartista.blogspot.gr

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

Παραμύθια.....

https://www.youtube.com/watch?v=ucv65FoYnI4

Η Λιλλή Λαμπρέλλη Συγγραφέας και Αφηγήτρια Παραμυθιών μας διηγείται....τι άλλο; Παραμύθια  και όχι μόνο,Η Λίλη Λαμπρέλλη είναι παραμυθού και μάγεψε το κοινό του TEDxLesvos μιλώντας για την οικουμενικότητα της γλώσσας των παραμυθιών. Στο παραμύθι λέγονται τα ανείπωτα, είναι μία αληθινή ιστορία που δεν έχει συμβεί ποτέ” είπε.

Και τώρα, πρός τέρψη και σκέψη, ένα σύγχρονο παραμύθι...που έχω αποθηκευμένο από καιρό (χωρίς να θυμάμαι ποιά φίλη μου το έστειλε) και ήρθε νομίζω η ώρα ,να το μοιραστώ με όλους εσάς που με τιμάτε με τις επισκέψεις σας.




Μια φορά κι έναν καιρό...
Η μικρή κόκκινη κλώσα σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού.

       Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε 'Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε.

         Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα;' Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

'Όχι εγώ', είπε η αγελάδα, 'τέλειωσε το ωράριο μου'.
'Όχι εγώ', είπε η πάπια, 'σήμερα έχω ημιαργία'.
'Όχι εγώ', είπε το γουρούνι, 'έχω πάρει άδεια αιμοδοσίας'.
'Όχι εγώ', είπε η χήνα, 'ψάχνω για δουλειά'.


'Θα το κάνω τότε μόνη μου', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα.

Κι έτσι έκανε.

Όργωσε το χωράφι, φύτεψε τους σπόρους, πότισε το χωράφι, το σιτάρι ψήλωσε κι ωρίμασε, που έγινε ψηλό και ολόχρυσο.

'Ποιος θα με βοηθήσει να θερίσω το σιτάρι;' Ρώτησε τότε η μικρή κόκκινη κλώσα.

'Όχι εγώ', είπε η πάπια, 'σήμερα κάνω στάση εργασίας.'
'Όχι εγώ, είναι εκτός της ειδικότητας μου', είπε το γουρούνι.
'Όχι εγώ, θα χάσω την αρχαιότητά μου', είπε η αγελάδα.
'Όχι εγώ, θα χάσω το επίδομα ανεργίας', είπε η χήνα
.

'Θα το κάνω τότε μόνη μου', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα.

Κι έτσι έκανε.

Θέρισε το σιτάρι, έφτιαξε το αλεύρι και έφτασε επιτέλους η ώρα να φτιαχτεί το ψωμί.

'Ποιος θα με βοηθήσει να ζυμώσω το ψωμί;' ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

'Όχι εγώ, θα ήταν υπερωρία αν σε βοηθούσα', είπε η αγελάδα.
'Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα της έγκαιρης προσέλευσης', είπε η πάπια.
'Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα ωρίμανσης, είπε το γουρούνι.
'Όχι εγώ, θα ήτανε ρατσιστικό να ήμουν εγώ η μόνος βοηθός', είπε η χήνα.


'Θα το κάνω τότε μόνη μου', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα.

Ζύμωσε κι έψησε πέντε φρατζόλες.

Μύρισε όμορφα το φρεσκοψημένο ψωμί, σε όλη η φάρμα και τότε μαζεύτηκαν όλα τα ζώα.

Όλα θέλανε - για την ακρίβεια απαιτούσαν -, μερίδιο απ' το ψωμί.

Αλλά η μικρή κόκκινη κλώσα είπε, 'Όχι, μπορώ να φάω και τις πέντε φρατζόλες μοναχή μου'.

'Αίσχος - Κερδοσκοπία!', φώναξε η αγελάδα.

'Καπιταλιστική βδέλλα!', ούρλιαξε η πάπια.

'Απαιτώ ίσα δικαιώματα!', διαμαρτυρήθηκε η χήνα.

Και το γουρούνι, απλώς γρύλισε, καθώς βαρέθηκε να κάνει κάτι παραπάνω
.
Και έγραψαν σε πλακάτ 'Αδικία',
'Η μικρή κόκκινη κλώσα να φορολογηθεί', '
Να κρατικοποιηθεί το ψωμί', '
Τα πεινασμένα ζώα έχουν δίκιο', '
Νόμος είναι το δίκιο του γουρουνιού'
και έκαναν πορεία γύρω - γύρω από τη μικρή κόκκινη κλώσα φωνάζοντας διάφορα συνθήματα.

          Τότε ήλθε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης και είπε στη μικρή κόκκινη κλώσα.

'Δεν πρέπει να είσαι τόσο άπληστη, δεν μπορείς να το φας μόνη σου'.

'Μα εγώ δούλεψα μόνη μου, για να φτιαχτεί αυτό το ψωμί, κανένας άλλος δεν με βοήθησε', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα.

'Ολομόναχη μου, τα έκανα όλα.'

         'Ακριβώς', είπε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης. 'Αυτή είναι η ομορφιά της ελεύθερης αγοράς.

         Καθένας μπορεί να δουλεύει όσο θέλει.

         Αλλά, με τους σύγχρονους κρατικούς κανονισμούς, το ψωμί θα πρέπει να μοιραστεί σε όλα τα ζώα και η εσύ μικρή κόκκινη κλώσα, θα πρέπει να δώσεις φόρο την μισή φρατζόλα ψωμιού στο κράτος,
να πληρώσεις ακόμα φόρο ακίνητης περιουσίας για το χωράφι που όργωσες,
να πληρώσεις για να δημοσιεύσεις στις εφημερίδες φωτογραφίες του ψωμιού που έψησες και να πληρώσεις εισφορές στα ταμεία των αγροτών, των μυλωνάδων και αρτοποιών,
οπότε θα σου μείνει το ένα τέταρτο της φρατζόλας.
         Τι νομίζεις δηλαδή, ότι εσύ θα τρως και οι άλλοι θα πεινάνε;'

         Και έζησε η μικρή κόκκινη κλώσα καλά - με το ένα τέταρτο της φρατζόλας και τα υπόλοιπα ζώα  με τις ολόκληρες φρατζόλες ακόμα καλύτερα.

        Κι από τότε, η μικρή κόκκινη κλώσα σταμάτησε να φτιάχνει το ψωμί της σε αυτήν τη φάρμα και πήγαινε σε άλλη φάρμα.

       Οι γείτονές της όμως, η πάπια, η αγελάδα, το γουρούνι και η χήνα αναρωτιόνται ακόμα μέχρι σήμερα γιατί η μικρή κόκκινη κλώσα δεν έφτιαξε ποτέ ξανά άλλο ψωμί.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με παρόμοιες αντιλήψεις ή καταστάσεις είναι απλώς τυχαία !!!
(Παραλλαγή του αγγλικού παιδικού παραμυθιού : "The little red hen.")


Το δικό μου παραμύθι....

Μέρες τώρα βασανίζομαι να σκαρφιστώ μιά ιστορία, ένα παραμύθι, για να συμμετέχω στο δρώμενο της αγαπημένης πριγκηπέσσας  Αριστέας , η έμπνευση όμως δεν έλεγε να με τιμήσει με την παρουσία της,  ώσπου χθές , ήρθε και με βρήκε , ένα υπέροχο παραμύθι, εκτυπωμένο πάνω στη χαρτοσακούλα του φούρνου, που τοποθετήθηκε το μαύρο  καρβελάκι (ολικής) ψωμί που αγόρασα !!!



Σχετικά με το φούρνο ΜΑΜΑ ΨΩΜΙ δείτε εδώ






Ένα παραμύθι για έναν βασιλιά που έχασε κάτι σπουδαίο…


Αποτέλεσμα εικόνας για Εικόνες βασιλιάς
΄Ητανε ένας βασιλιάς που ξαφνικά έχασε κάτι πολύ σπουδαίο : Τη 
 γεύση του !!! Είχε πλούτη, είχε ένα βασίλειο κραταιό και ξακουσμένο, δεν είχε εχθρούς και οι υπήκοοί του ήτανε φιλήσυχοι και ευχαριστημένοι.
Ο βασιλιάς όμως, χάνοντας τη γεύση του, έχασε τον ύπνο, την ηρεμία και την καλή του διάθεση. ΄Ηρθανε οι διασημότεροι γιατροί  του βασιλείου, αλλά κι από άλλες χώρες ,για τον βοηθήσουνε και οι σπουδαιότεροι αρχιμάγειρες , για να παρασκευάσουνε τα καλλίτερα εδέσματα προκειμένου να επανέλθει η γεύση του βασιλιά.
Οι γιατροί πρότειναν διάφορα φάρμακα, εντριβές, συστήσανε ασκήσεις, περιπάτους , αρωματοθεραπείες, βελονισμούς, χωρίς αποτέλεσμα. Οι μάγειρες με τους βοηθούς και τους παραβοηθούς τους , πασχίζανε  όλο  και περισσότερο να σκαρφιστούνε, καινούργιες συνταγές, να συνδυάσουνε νέα υλικά, να δημιουργήσουνε νέες γεύσεις, με την ελπίδα ότι θα κατάφερναν να ξαναδώσουνε στο βασιλιά τους, τη χαμένη χαρά της γεύσης του….
Σπάνια υλικά, μπαχαρικά, βότανα, φρούτα και λαχανικά κατέφθαναν καθημερινά για να συνοδέψουνε  τα εκλεκτά ψάρια, όστρακα, κρέατα, πουλερικά, κυνήγι  που θα παρουσιάζανε στο  βασιλικό τραπέζι , μάταια όμως.
 Ο καιρός περνούσε και η κατάσταση δεν άλλαζε, χειροτέρευε μάλιστα μιάς και ο βασιλιάς,  κάθε μέρα γινότανε και πιο μελαγχολικός και πιο βαρύθυμος.
Ωσπου μια μέρα, παρουσιάστηκε ένας γεροντάκος και ζήτησε ακρόαση. Ο βασιλιάς τον δέχτηκε ανόρεχτα, καθαρά από περιέργεια και μετά από την ιδιαίτερη συνομιλία τους, ο βασιλιάς, αφήνοντας όλους τους αυλικούς και την οικογένειά του άναυδους, τους ανακοίνωσε ότι θα ακολουθούσε το γέροντα στο φτωχικό του, προκειμένου να θεραπευτεί. Είχε πεισθεί απόλυτα πως αν ακολουθούσε τις οδηγίες του γέροντα θα εύρισκε τη χαμένη γεύση του !!!
Πραγματικά ο βασιλιάς ντυμένος με απλά, καθημερινά ρούχα και παπούτσια, ακολούθησε το γέροντα στο φτωχικό του και από την επομένη το χάραμα, τον ακολούθησε στις δουλειές του μικρού του αγροκτήματος.
Μαζί οργώσανε και σπείρανε το χωραφάκι του, μαζί ταϊσανε τις κότες, βγάλανε για βοσκή την αγελάδα και τις κατσικούλες, το βράδι αρμέξανε και στη συνέχεια πήξανε το γάλα και φτιάξανε γιαούρτι και τυράκι.
Μαζί πήγανε στο βουνό και μαζέψανε χόρτα και μανιτάρια, κόψανε μήλα από τη μηλιά της αυλής και βατόμουρα από το φράχτη και όταν ήρθε ο καιρός, μαζέψανε το σιτάρι από το χωραφάκι και το πήγανε στο μύλο με το γαϊδουράκι. Πήρανε τέσσερα σακιά κίτρινο αλεύρι, ζυμώσανε ψωμάκι, βάλανε ξύλα στο φούρνο και περιμένανε να κάψει καλά, μετά φουρνίσανε το ψωμί …
Η μοσκοβολιά  του ψημένου ψωμιού κυρίεψε γαργαλιστικά τα ρουθούνια του βασιλιά που αμέσως αισθάνθηκε να γίνεται το θαύμα !!! Πριν καλά καλά βγεί το καυτό ψωμί από το φούρνο, ρίχτηκε πάνω στο  πρώτο καρβέλι δοξάζοντας το Θεό και το γέροντα και έκλαιγε από χαρά κι ευγνωμοσύνη….
Τώρα πιά και η γεύση του είχε επιστρέψει και η επίγνωση για το βαθύτερο νόημα αυτής της εμπειρίας.
Ο βασιλιάς επέστρεψε στο παλάτι και τα καθήκοντά του και έζησε τον υπόλοιπο μακρύ βίο του, με σύνεση, με δικαιοσύνη και απέραντη αγάπη για τους ανθρώπους….
                                       Μακάρι κι εμείς….


 


Αποτέλεσμα εικόνας για Εικόνες βασιλιάς






















Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Τα Καλλιστεία Χειροποίητης Κούκλας !!!



Εικαστικές και μοναδικές οι κούκλες που ποζάρουν πάνω στο κόκκινο βελούδο
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιηθήκανε, το περασμένο Σάββατο, τα Καλλιστεία Χειροποίητης Κούκλας στο Ξενοδοχείο ΑΜΑΛΙΑ στην Αθήνα !!! Μία εκδήλωση της ΔΡΑΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΜΠΛΟΚΕΡ υπέρ των σκοπών του ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ της Πάτρας !!!
Η Βίκυ, σαν υπεύθυνη παρουσίασης , έκανε πλήρες και θαυμάσιο φωτορεπορτάζ καθώς και τη λεπτομερή περιγραφή των τίτλων που απονεμήθηκαν.  Μπορείτε να δείτε όλες τις λεπτομέρειες εδώ :http://drasigreekblogger.blogspot.gr/2016/02/blog-post.html


Εδώ η πρωτοτυπία, η χάρη και η χρηστικότητα κάνουνε στενή παρέα....






Η αίθουσα του ημιορόφου του Ξενοδοχείου ΑΜΑΛΙΑ φιλοξένησε περισσότερες από 170 υπέροχες χειροποίητες κούκλες, φτιαγμένες με μεράκι και αγάπη από Ελληνίδες μπλόκερ και όχι μόνο, από δημιουργούς με περίσσευμα αγάπης, αλληλεγγύης, ανθρωπιάς, δοτικότητας και ταλέντου !!!

Οι επισκέπτες γέμισαν την αίθουσα. θαύμασαν τις εμπνευσμένες δημιουργίες και αγόρασαν τις κούκλες της προτίμησής τους, άλλωστε υπήρχανε τόσες επιλογές.....εικαστικές, ρομαντικές, γλυκούλες, μοντέρνες, χρηστικές, μεγάλες, μικροσκοπικές, όλες φτιαγμένες με μεράκι και αγάπη.....πολλή αγάπη !!!





Τα δώρα της καθιερωμένης Λαχειοφόρου αγοράς, Χειροποίητος Καθρέπτης με γιαλόξυλα, Βαρύτιμο σεμέν κεντημένο με χάντρες, Εικαστική κούκλα, Εικαστικός πίνακας MIXED MEDIA , και Το μεγάλο Δώρο: (Ταξίδι στην Ιταλία για 2 άτομα)




Οι μοναδικές και υπέροχες μινιτούρες κούκλες/καρφίτσες δια χειρός κυρίας Νικολίτας Αντωνοπούλου

 Η "γωνιά" με τα κοσμήματα , όπου οι καρφίτσες "κούκλες" έκλεψαν την παράσταση !!!









Μικρές, τοσοδούλικες, μεγάλες, όλες οι κουκλίτσες υπέροχες,  έτοιμες να δώσουνε χαρά και να αγαπηθούνε !!!
κοριτσιών για τις κούκλες , τα αγαπημένα παιχνίδια, τη φροντίδα, ακόμη και τα τραγούδια/ποιήματα ….


«΄Εχω μια κούκλα στο κουτί , μία κούκλα στο καλάθι

Στη θύμησή μας ήρθανε οι εικόνες των παιδικών χρόνων, η λαχτάρα των μικρών

 και άλλη κούκλα σαν κι αυτή, στον κόσμο δεν υπάρχει !!!

 Της έμαθα το α, το βι, το ένα, δύο, τρία,