Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2019

Γυναίκες.....να θυμάστε....







Γυναίκες …
Να θυμάστε ότι ένα στρώμα σκόνης προστατεύει τα έπιπλα …
Ένα σπίτι είναι πιο όμορφο όταν μπορείτε να γράψετε «σ ‘αγαπώ» στη σκόνη πάνω στα έπιπλα.
Δούλευα 8 ώρες κάθε Σαββατοκύριακο για να κάνω τα πάντα τέλεια, «για την περίπτωση που κάποιος έρθει.» Τελικά συνειδητοποίησα ότι «κανείς δεν ήρθε», επειδή όλοι ζούσαν τη ζωή τους περνώντας καλά!
Τώρα, αν κάποιος έρθει, δεν χρειάζεται να εξηγήσω για την κατάσταση που βρίσκεται το σπίτι: ενδιαφέρονται περισσότερο να ακούσουν όλα τα ενδιαφέροντα πράγματα που έχω κάνει ζώντας τη ζωή μου.
Στην περίπτωση που δεν το συνειδητοποίησες … η ζωή είναι σύντομη, απόλαυσέ τη!
Καθάρισε, μόνο εάν είναι απαραίτητο …
Θα ήταν καλύτερα να ζωγραφίσεις ένα πίνακα, να γράψεις ένα γράμμα, να κάνεις ένα κέικ, να φυτέψεις ένα λουλούδι, ή να σκεφτείς τη διαφορά μεταξύ των ρημάτων «Θέλω» και «πρέπει».
Καθάρισε, μόνο εάν είναι απαραίτητο, γιατί ο χρόνος είναι λίγος …
Υπάρχουν πολλές παραλίες και θάλασσες για να κολυμπήσεις, πολλά βουνά να αναρριχήσεις, πολλά ποτάμια να περιηγηθείς, μια μπύρα να πιείς, μουσική να ακούσεις, βιβλία να διαβάσεις, πολλοί φίλοι να αγαπήσεις , πολλά δημιουργικά χόμπυ να καταπιαστείς και ζωή μπροστά σου για να ζήσης.....
Καθάρισε, μόνο εάν είναι απαραίτητο, αλλά …
Υπάρχει ένας κόσμος εκεί έξω όπου: ο ήλιος μπορεί να χτυπήσει στο πρόσωπό σου, ο άνεμος να φυσήξει στα μαλλιά σου, το χιόνι που πέφτει, ένα ντους βροχής … Αυτή η μέρα δε γυρνάει πίσω …
Καθάρισε, μόνο εάν είναι απαραίτητο, αλλά …
Να θυμάστε ότι τα γεράματα έρχονται και δεν θα είναι ποτέ όπως τώρα … Και όταν έρθει η σειρά σου, θα  μετατραπείς κι εσύ σε σκόνη .....



Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2019

ΘΕΡΟΣ, ΤΡΥΓΟΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ....



Το θέρος παρήλθε κι εμείς εμπειρία θερισμού δεν έτυχε να έχουμε ακόμη,  εμπειρία πολέμου βεβαίως  δεν ευχόμαστε να έχει κανείς ,  ευτυχήσαμε  όμως αυτό το Σεπτέμβρη,  να έχουμε εμπειρία Τρύγου.....στην Πάτρα, συγκεκριμένα στην ΑΧΑΪΑ ΚΛΑΟΥΣ !!!

Αντιλαλεί ακόμα η πλαγιά του Κούκουρα από τις χαρούμενες φωνές των τρυγητάδων της Μαυροδάφνης στο αμπελοτόπι της ACHAIA CLAUSS. Στην ίδια πλαγιά όπου, πριν από 158 χρόνια ο φωτισμένος Βαυαρός φιλέλληνας Gustav Clauss πρωτοαντίκρισε τα φλογερά μαύρα μάτια της Δάφνης και τα μετουσίωσε σε ένα γλυκό σταφύλι κι ένα φλογερό κρασί.



Εκεί, το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου στις 7 τα χαράματα, στην αχλή της ανατολής και στην πρωινή δροσιά, είχε δοθεί το ραντεβού για τον 158ο Τρύγο της Μαυροδάφνης. Αφού μοιράστηκαν οι μπλε φόρμες εργασίας, τα λευκά μπλουζάκια, τα καπελάκια, οι ψαλίδες και τα κοφίνια, δόθηκε η έναρξη του φετινού Τρύγου της Μαυροδάφνης από την Master of Wine οινολόγο κα Όλγα Καραπάνου-Crawford και τον οινολόγο κο Σωτήρη Καραγιάννη, οι οποίοι έδωσαν και τις πρώτες οδηγίες για το σωστό τρύγημα του μαύρου σταφυλιού.

Ο μικρότερος τρυγητής....μηνών 19 

Μαυροδάφνη



Ο υπομονετικός Τσίλιας, το άσπρο άλογο του Κτήματος, χορτασμένο από τα χάδια και την αγάπη μικρών και μεγάλων, αγέρωχος ξεκίνησε το έργο του, την μεταφορά των γεμάτων με σταφύλια κοφινιών, στην διαλογή-αποβοστρύχωση. Εκεί, οι τρυγητάδες με προσήλωση, με κέφι και τραγούδια, διαχώριζαν τις ρώγες από τους βοστρύχους-τα τσαμπιά.

Μελισσέα φυσικό γλυκό κρασί


Την ίδια ώρα οι οινολόγοι και οι αμπελουργοί παρουσίαζαν τη διαδικασία παραγωγής ροζέ κρασιού από σταφύλι Μαυροδάφνης, κατά την οποία ολόκληρο το τσαμπί μπαίνει μέσα στην στροφιλιά. Πιο πέρα ''γύριζαν'' το Μοσχάτο Ρίου, το οποίο είχε απλωθεί πριν λίγες μέρες στον ήλιο, στις λιάστρες, για την παραγωγή του λιαστού Μοσχάτου Ρίου, της γλυκιάς Μελισσέας.



Τα πιτσιρίκια, ξετρελαμένα με το άλογο, ζητούσαν συνεχώς βόλτες στην καρότσα γύρω-γύρω στην αυλή του Κτήματος.
Ο ιερέας Νικόλαος Γουρδούπης ευχήθηκε ''ευλόγησον Κύριε τον καρπόν τούτον της αμπέλου, τον νέον...'' Τον καρπό που μας δίνει το κρασί, που ο Χριστός ευλόγησε στην Κανά, αλλά και μας το παρέδωσε στον Μυστικό Δείπνο ως το στοιχείο εκείνο που μαζί με το ψωμί, την ώρα της Θείας Λειτουργίας αφθαρτοποιούνται χαρισματικά, μετουσιωνόμενα σε ''σώμα και αίμα'' Θεία Ευχαριστία.



Ο βαρελάς, ο κος Απόστολος από το Μέτσοβο, έκανε συντήρηση ενός βαρελιού, επιδεικνύοντας μια παλιά τέχνη, χαμένη πια στις μέρες μας, την τέχνη του βαρελοποιού. ''Ξεφουντάρισε''- αποσυναρμολόγησε ένα δρύινο βαρέλι, έξυσε- καθάρισε τις δούγες από τη μούργα και τα ιζήματα, το ''έκαψε'' εσωτερικά, διότι το κάψιμο αποτελεί την σημαντικότερη ίσως κατεργασία στην κατασκευή του βαρελιού με την μεγαλύτερη επίδραση στον τελικό χαρακτήρα και τα αρωματικά χαρακτηριστικά του βαρελιού, και τελικά το ξανασυναρμολόγησε και το παρέδωσε έτοιμο για χρήση.

Λαχταριστές ντομάτες από το κοντινό χωριό, ελιές, φέτα, τουρσιά....

Μετά τον αγώνα στον ιδιότυπο ''πόλεμο'' του Τρύγου, η ανάπαυση των ''πολεμιστών'' ήταν απαραίτητη. Ήρθε η ώρα ''μισθόν μοχθήσαντα δούναι''. Κάτω από την Λόντζα και μέσα στην Κάβα Δανιηλίδος, είχαν στηθεί τα τραπέζια με πεντανόστιμες παραδοσιακές λιχουδιές και άφθονο κρασί. Όλες οι διαδικασίες έγιναν σχεδόν όπως την πρώτη φορά, πριν από 158 χρόνια, στην ίδια πλαγιά του Κούκουρα, μια τέτοια μέρα του Σεπτεμβρίου του 1861.
Μοσχομυριστή φασολάδα, φρεσκοψημένο ψωμί με λάδι, ρίγανη
, αλάτι

Ο μικρός μας τρυγητής, μπορεί να μην κατάλαβε πολλά από την διαδικασία, όμως χάρηκε τη βόλτα με το κάρο, σήκωσε με καμάρι το καλαθάκι με τα σταφύλια που μαζέψαμε , γεύτηκε τη φασολάδα, το φρεσκοψημένο ψωμάκι με λάδι , αλάτι και ρίγανη, τις κατακόκκινες ζουμερές ντομάτες, το τυράκι και τις ελιές που προσφέρθηκαν  πλουσιοπάροχα στους τρυγητές.....κρασί εννοείται δεν δοκίμασε, όμως οι υπόλοιποι είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν ελεύθερα όλες της ποικιλίες του κτήματος....

Ευλογία το φρεσκοψημένο ψωμί....!!!

Εύχομαι να μας αξιώσει ο Θεός να συμμετέχουμε και πάλι σ΄αυτό το υπέροχο πανηγύρι ....